ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮੌਸਮ ਮੁਤਾਬਕ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਾਉਣਾ

ਨਵਜੰਮੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਵੱਡਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਤਕਰੀਬਨ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਠੰਢ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਰਮੀ ਗੁਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ – ਅਤੇ ਗਰਮ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਓਨੀ ਹੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਰਮੀ ਲੈ ਵੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਸੀਨਾ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਜਿੰਨਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਕੱਢ ਸਕਦਾ; ਵਾਧੂ ਗਰਮੀ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਿਰ ਰਾਹੀਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਹ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ: ਬੱਚੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਗਰਮ ਹੋਣਾ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਠੰਢਾ ਹੋਣ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੈ। ਵਾਧੂ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਸ਼ਿਸ਼ੂ ਮੌਤ ਦਾ ਇੱਕ ਜੋਖਮ ਕਾਰਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਲਕੀ ਠੰਢ ਬਾਰੇ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਬੇਚੈਨੀ ਅਤੇ ਰੋ ਕੇ ਦੱਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਰਮੀ ਬਾਰੇ ਅਕਸਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ – ਉਹ ਬਸ ਸੁੱਤਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਲਟਾ, ਜੇ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਠੰਢਾ ਪੈ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਚੁੱਪ ਅਤੇ ਢਿੱਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਭ ਠੀਕ ਹੈ।

ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਠੰਢ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ ਜਾਂ ਗਰਮੀ, ਇਹ ਧੜ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ: ਗਰਦਨ ਪਿੱਛੇ, ਮੋਢਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਂ ਛਾਤੀ ਤੇ ਢਿੱਡ ਉੱਤੇ। ਬਾਹਰ ਇੰਝ ਕਰੋ: ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਖ਼ੁਦ ਠੰਢ ਵਿੱਚੋਂ ਆਏ ਹੋ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਗਰਮ ਕਰੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਗਰਮ ਹੀ ਲੱਗੇਗਾ। ਫਿਰ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਪਿਛਲੇ ਕਾਲਰ ਵਿੱਚੋਂ ਹੇਠਾਂ ਲਿਜਾਓ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਚਮੜੀ ਨਾ ਛੂਹੇ – ਪ੍ਰੈਮ ਵਿੱਚ, ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਕਾਰ ਸੀਟ ਵਿੱਚ ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਗਾਏ ਬਿਨਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਂਗਲਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਟਿਕਾਈ ਰੱਖੋ, ਪਹਿਲਾ ਅਹਿਸਾਸ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਗਰਮ ਅਤੇ ਸੁੱਕੀ ਚਮੜੀ ਦਾ ਮਤਲਬ: ਸਭ ਠੀਕ ਹੈ। ਗਿੱਲੀ, ਚਿਪਚਿਪੀ ਜਾਂ ਤਪਦੀ ਦਾ ਮਤਲਬ: ਇੱਕ ਪਰਤ ਘਟਾਓ। ਠੰਢੀ ਦਾ ਮਤਲਬ: ਇੱਕ ਪਰਤ ਵਧਾਓ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਹੀ ਚੀਜ਼ ਬਦਲੋ ਅਤੇ ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਦੁਬਾਰਾ ਛੂਹ ਕੇ ਦੇਖੋ। ਪਸੀਨਾ, ਗਿੱਲੇ ਵਾਲ, ਲਾਲ ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਜਾਂ ਤਪਦੀ ਛਾਤੀ ਵੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਗਰਮੀ ਵੱਧ ਹੈ। ਠੰਢ ਉਦੋਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਗਰਦਨ ਠੰਢੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਬੱਚਾ ਪੀਲਾ ਤੇ ਬੇਚੈਨ ਲੱਗੇ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੰਘੂੜੇ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਛੂਹਣਾ ਹੈ, ਇਹ ਲੇਖ “ਬੱਚੇ ਦੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਸਹੀ ਤਾਪਮਾਨ” ਵਿੱਚ ਹੈ।

ਹਰ ਵਾਰ ਛੂਹ ਕੇ ਦੇਖੋ ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਬਦਲਦਾ ਹੈ: ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਅੰਦਰ ਪਹੁੰਚਦਿਆਂ ਹੀ, ਕਾਰ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਧੁੱਪ ਨਿਕਲ ਆਵੇ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਲਿਟਾਉਣ ਵੇਲੇ, ਆਪਣੇ ਸੌਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਵੈਸੇ ਹੀ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਉਣ ਜਾਂ ਡਾਇਪਰ ਬਦਲਣ ਉੱਠਦੇ ਹੋ – ਇੰਨਾ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਜਾਗਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਕੁਝ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਛੇਤੀ ਗਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਠੰਢ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਦਿੱਤੇ ਸਾਰੇ ਅੰਕੜੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਨੁਕਤੇ ਹਨ; ਆਖ਼ਰੀ ਫ਼ੈਸਲਾ ਗਰਦਨ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

10, 20 ਜਾਂ 30 ਡਿਗਰੀ ਉੱਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕੀ ਪਹਿਨਾਓ? ਕੋਈ ਸਰਕਾਰੀ ਸਾਰਣੀ ਨਹੀਂ ਹੈ – ਬੱਚੇ, ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਮੌਸਮ ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵੱਖੋ-ਵੱਖ ਹਨ। ਬਾਹਰ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਨੁਕਤੇ ਵਜੋਂ – ਛਾਂ ਵਿੱਚ, ਬਿਨਾਂ ਫੁੱਟਮਫ਼ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੈਮ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਗੋਦ ਵਿੱਚ – ਇਹ ਸੂਚੀ ਕੰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਛਾਂ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਮਤਲਬ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੌਸਮ ਐਪ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਹਵਾ ਜਾਂ ਸਿੱਲ੍ਹ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇੱਕ ਪਰਤ ਹੋਰ। ਸ਼ਬਦਾਂ ਬਾਰੇ ਥੋੜ੍ਹਾ: ਬਾਡੀਸੂਟ ਉਹ ਬਨਿਆਨ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਬਟਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਰੋਮਪਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ ਪੈਂਟ ਹੈ, ਅਕਸਰ ਪੂਰਾ ਸੂਟ, ਅਤੇ ਓਵਰਆਲ ਬਾਹਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ ਪੂਰਾ ਸੂਟ।

• 30 °C ਤੋਂ ਵੱਧ: ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਡਾਇਪਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਵਾਦਾਰ ਬਾਡੀਸੂਟ, ਨਾਲ ਧੁੱਪ ਵਾਲੀ ਟੋਪੀ; ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਗਰਮੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਘਰ ਅੰਦਰ ਬਿਤਾਓ।

• 25 ਤੋਂ 29 °C: ਇੱਕ ਪਤਲਾ ਛੋਟੀ ਜਾਂ ਲੰਮੀ ਬਾਂਹ ਵਾਲਾ ਬਾਡੀਸੂਟ ਅਤੇ ਸਨ ਹੈਟ।

• 21 ਤੋਂ 24 °C: ਪਤਲਾ ਲੰਮੀ ਬਾਂਹ ਵਾਲਾ ਬਾਡੀਸੂਟ ਅਤੇ ਹਲਕੀ ਪੈਂਟ, ਪਤਲੀਆਂ ਜੁਰਾਬਾਂ।

• 16 ਤੋਂ 20 °C: ਬਾਡੀਸੂਟ, ਪੈਂਟ ਅਤੇ ਉੱਪਰਲਾ ਕੱਪੜਾ, ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਜੈਕਟ, ਜੁਰਾਬਾਂ, ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਟੋਪੀ।

• 10 ਤੋਂ 15 °C: ਬਾਡੀਸੂਟ, ਟਾਈਟਸ, ਪੈਂਟ ਅਤੇ ਸਵੈਟਰ, ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਜੈਕਟ ਜਾਂ ਪਤਲਾ ਓਵਰਆਲ, ਇੱਕ ਟੋਪੀ।

• 1 ਤੋਂ 9 °C: ਬਾਡੀਸੂਟ, ਟਾਈਟਸ, ਪੈਂਟ, ਸਵੈਟਰ ਜਾਂ ਫ਼ਲੀਸ, ਇੱਕ ਗਰਮ ਓਵਰਆਲ, ਕੰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦੀ ਟੋਪੀ, ਮਿੱਟਨ।

• 0 °C ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਠੰਢਾ: ਉੱਨ-ਰੇਸ਼ਮ ਜਾਂ ਮੈਰੀਨੋ ਦੀ ਗਰਮ ਅੰਦਰਲੀ ਪਰਤ, ਸਵੈਟਰ ਜਾਂ ਫ਼ਲੀਸ, ਸਰਦੀ ਵਾਲਾ ਓਵਰਆਲ, ਕੰਨ ਢਕਣ ਵਾਲੀ ਟੋਪੀ, ਮਿੱਟਨ, ਮੋਟੀਆਂ ਜੁਰਾਬਾਂ।

ਪ੍ਰੈਮ ਵਿੱਚ ਫੁੱਟਮਫ਼ – ਪ੍ਰੈਮ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਗਰਮ ਥੈਲਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਅਤੇ ਧੜ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ – ਬਾਹਰਲੀ ਪਰਤ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਯਾਨੀ ਜੈਕਟ ਜਾਂ ਓਵਰਆਲ ਦੀ। ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਓਨਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਤੁਸੀਂ ਖ਼ੁਦ ਪਹਿਨਿਆ ਹੈ; ਕੈਰੀਅਰ ਕਵਰ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਬੰਦ ਜੈਕਟ ਉਸ ਦੀ ਬਾਹਰਲੀ ਪਰਤ ਹੈ। ਕਾਰ ਸੀਟ ਵਿੱਚ ਬੈਲਟ ਹੇਠਾਂ ਕੋਈ ਮੋਟੀ ਬਾਹਰਲੀ ਪਰਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਘਰ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰਲੀ ਪਰਤ ਅਤੇ ਟੋਪੀ ਲਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 12 °C ਲਈ ਦੋ ਉਦਾਹਰਣਾਂ:

• ਫੁੱਟਮਫ਼ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰੈਮ: ਬਾਡੀਸੂਟ, ਟਾਈਟਸ, ਪੈਂਟ, ਸਵੈਟਰ, ਟੋਪੀ – ਜੈਕਟ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਕੰਮ ਫੁੱਟਮਫ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।

• ਕੈਰੀਅਰ: ਬਾਡੀਸੂਟ, ਟਾਈਟਸ, ਪੈਂਟ, ਸਵੈਟਰ, ਟੋਪੀ, ਨਾਲ ਉੱਨ ਦੀਆਂ ਜੁਰਾਬਾਂ ਜਾਂ ਲੈੱਗ ਵਾਰਮਰ; ਉੱਪਰੋਂ ਕੈਰੀਅਰ ਕਵਰ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਜੈਕਟ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਅਤੇ ਉਮਰ ਦਾ ਕੀ? ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਆਪਣਾ ਤਾਪਮਾਨ ਅਜੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਹਿੱਲਦਾ-ਜੁੱਲਦਾ ਵੀ ਘੱਟ ਹੈ: ਵਾਰ-ਵਾਰ ਛੂਹ ਕੇ ਦੇਖੋ ਅਤੇ ਹਵਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਛੋਟਾ ਗੇੜਾ ਲਾਓ। ਜੋ ਬੱਚੇ ਬਾਹਰ ਆਪ ਤੁਰਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਕਰੀਬਨ ਓਨਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਤੁਹਾਨੂੰ। ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਬੱਗੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਹੋਣ ਤਾਂ ਪਰਤ ਫਿਰ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ – ਵਾਧੂ ਪਰਤ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਲੇਟਿਆ ਜਾਂ ਬੈਠਾ ਹੈ।

ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕੀ ਪਹਿਨਾਓ? ਤੁਹਾਡੇ ਸੋਚਣ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ। ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਤਕਰੀਬਨ 18 °C ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, 16 ਅਤੇ 20 °C ਵਿਚਕਾਰ ਹਰ ਰਾਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਕਮਰਾ 26 °C ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਸਾਡੇ ਇੱਥੇ ਇਹ ਅੰਕੜੇ ਸਾਰਾ ਸਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ: ਗਰਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਖਾ, ਕੂਲਰ ਜਾਂ ਏ.ਸੀ. ਚਲਾ ਕੇ ਕਮਰੇ ਨੂੰ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਠੰਢਾ ਰੱਖੋ (ਹਵਾ ਸਿੱਧੀ ਬੱਚੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਵੱਜੇ) ਅਤੇ ਕੱਪੜੇ ਓਨੇ ਹੀ ਘਟਾਓ; ਸਰਦੀ ਦੀਆਂ ਧੁੰਦ ਵਾਲੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀਟਰ ਸੌਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਮਰਾ ਗਰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੋ, ਬੱਚੇ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ। ਕੰਬਲ ਹੇਠਾਂ ਸੌਣ ਦੀ ਥਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਸਲੀਪਿੰਗ ਬੈਗ ਵਿੱਚ ਸੌਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਗਰਮ ਹੈ, ਇਹ ਲੇਬਲ ਉੱਤੇ ਲਿਖੀ TOG ਕੀਮਤ ਦੱਸਦੀ ਹੈ – ਜਿੰਨੀ ਵੱਧ, ਓਨਾ ਗਰਮ। ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰਣੀਆਂ ਮੁਤਾਬਕ ਮੋਟਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ:

• 16 °C ਤੋਂ ਘੱਟ: ਬਾਡੀਸੂਟ ਅਤੇ ਨਾਈਟ ਸੂਟ ਉੱਤੇ 3–3.5 TOG ਵਾਲਾ ਮੋਟਾ ਸਲੀਪਿੰਗ ਬੈਗ, ਜਾਂ ਕਮਰੇ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਨਿੱਘਾ ਕਰੋ – ਪਰ ਬੰਦ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਅੰਗੀਠੀ, ਕੋਲਾ, ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਗੈਸ ਹੀਟਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ: ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਣਦੀ ਕਾਰਬਨ ਮੋਨੋਆਕਸਾਈਡ ਬੇਰੰਗ ਅਤੇ ਬੇਬੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁੱਤੇ ਪਿਆਂ ਹੀ ਪੂਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਬਿਜਲੀ ਵਾਲਾ ਹੀਟਰ ਵਰਤੋ, ਉਹ ਵੀ ਬੱਚੇ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਖਿੜਕੀ ਜਾਂ ਰੌਸ਼ਨਦਾਨ ਥੋੜ੍ਹਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰੱਖੋ।

• 16 ਤੋਂ 19 °C: ਤਕਰੀਬਨ 2–2.5 TOG, ਹੇਠਾਂ ਲੰਮੀ ਬਾਂਹ ਵਾਲਾ ਬਾਡੀਸੂਟ ਅਤੇ ਠੰਢ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਨਾਈਟ ਸੂਟ।

• 20 ਤੋਂ 23 °C: ਇੱਕ ਬਾਡੀਸੂਟ ਉੱਤੇ ਤਕਰੀਬਨ 1 TOG ਵਾਲਾ ਹਲਕਾ ਸਲੀਪਿੰਗ ਬੈਗ, ਛੋਟੀ ਜਾਂ ਲੰਮੀ ਬਾਂਹ ਵਾਲਾ।

• 24 °C ਤੋਂ ਵੱਧ: ਛੋਟੀ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ ਬਾਡੀਸੂਟ ਉੱਤੇ 0.5 TOG ਜਾਂ ਸਲੀਪਿੰਗ ਬੈਗ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ; ਸਖ਼ਤ ਗਰਮੀ ਦੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਡਾਇਪਰ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ। ਪੱਖਾ ਜਾਂ ਕੂਲਰ ਕਮਰੇ ਦੀ ਹਵਾ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ ਰੱਖੇ, ਪਰ ਸਿੱਧਾ ਬੱਚੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਚੱਲੇ।

ਇਹ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਨੁਕਤਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਪੱਕਾ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ – ਪਹਿਲ ਤੁਹਾਡੇ ਸਲੀਪਿੰਗ ਬੈਗ ਦੀ ਸਾਰਣੀ ਅਤੇ ਗਰਦਨ ਨੂੰ ਹੈ। ਜੇ ਸਲੀਪਿੰਗ ਬੈਗ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਗਰਦਨ ਠੰਢੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਪਰਤ ਪਾਓ ਜਾਂ ਵੱਧ ਗਰਮ ਸਲੀਪਿੰਗ ਬੈਗ ਲਓ, ਪਰ ਉੱਤੇ ਕੰਬਲ ਜਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਚਾਦਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਸਲੀਪਿੰਗ ਬੈਗ ਵਿੱਚ ਜੁਰਾਬਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਠੰਢੇ ਪੈਰ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ; ਠੰਢ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਨਾਈਟ ਸੂਟ ਲਓ, ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਤਾਂ ਦੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਲੇਖ “ਬੱਚੇ ਦੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਸਹੀ ਤਾਪਮਾਨ” ਵਿੱਚ ਮਿਲਣਗੀਆਂ। ਜੇ ਸਲੀਪਿੰਗ ਬੈਗ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪੰਘੂੜੇ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਹੇਠਲੇ ਸਿਰੇ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਲਿਟਾਓ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਲਕਾ ਕੰਬਲ ਗੱਦੇ ਹੇਠਾਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਬਾ ਦਿਓ – ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਛਾਤੀ ਤੱਕ, ਕਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਜਾਂ ਮੂੰਹ ਤੱਕ ਨਹੀਂ। ਬਹੁਤ ਗਰਮ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਚਾਦਰ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ:

• ਸਿਰ ਅਤੇ ਹੱਥ ਖੁੱਲ੍ਹੇ: ਕੋਈ ਟੋਪੀ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਹੁੱਡ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਦਸਤਾਨੇ ਜਾਂ ਮਿਟਸ ਨਹੀਂ – ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੰਮੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨੇ ਸਨ। ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਮੂੰਹ ਖੁਰਚਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਗੋਲ ਸਿਰੇ ਵਾਲੀ ਬੇਬੀ ਕੈਂਚੀ ਨਾਲ ਨਹੁੰ ਕੱਟ ਦਿਓ।

• ਢੁਕਵਾਂ ਸਲੀਪਿੰਗ ਬੈਗ: ਗਲੇ ਦਾ ਘੇਰਾ ਸਿਰ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾ ਹੋਵੇ – ਇਹ ਬੱਚੇ ਉੱਤੇ ਪਰਖੋ, ਸਿਰਫ਼ ਲੇਬਲ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ – ਅਤੇ ਲੰਬਾਈ ਤਕਰੀਬਨ ਕੱਦ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰ ਘਟਾ ਕੇ ਹੋਰ 10 ਤੋਂ 15 ਸੈ.ਮੀ.।

• ਦੂਜੀ ਪਰਤ ਨਹੀਂ: ਸਲੀਪਿੰਗ ਬੈਗ ਉੱਤੇ ਕੰਬਲ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਦੋ ਸਲੀਪਿੰਗ ਬੈਗ ਇੱਕ ਉੱਤੇ ਇੱਕ।

• ਕੱਸ ਕੇ ਨਾ ਲਪੇਟੋ: ਸੌਣ ਲਈ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਲਪੇਟਣ (ਸਵੈਡਲਿੰਗ) ਤੋਂ ਅਚਾਨਕ ਸ਼ਿਸ਼ੂ ਮੌਤ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਬਾਰੇ ਮਾਹਿਰ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ – ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਹੇਠਲੇ ਸਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ।

• ਪਸੀਨਾ ਆਵੇ ਤਾਂ ਪਰਤ ਲਾਹੋ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਸੁੱਤਾ ਹੋਵੇ।

• ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੇਟਣਾ: ਪਿੱਠ ਭਾਰ, ਸਖ਼ਤ ਤੇ ਪੱਧਰੇ ਗੱਦੇ ਉੱਤੇ, ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੱਖਰੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ, ਬਿਨਾਂ ਸਿਰਹਾਣੇ, ਬੰਪਰ, ਖੱਲ ਜਾਂ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬੋਤਲ ਦੇ, ਅਤੇ ਧੂੰਏਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ।

ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕਿੰਨੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਤਾਪਮਾਨ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ – ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਤਿੰਨ, ਪਿਆਜ਼ ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਵਾਂਗ। ਕਈ ਪਤਲੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਇੱਕ ਮੋਟੇ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਨਿੱਘ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਚਕਾਰ ਹਵਾ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਧਾ ਇੱਕ ਲਾਹ ਸਕਦੇ ਹੋ:

• ਅੰਦਰ: ਬਾਡੀਸੂਟ, ਛੋਟੀ ਜਾਂ ਲੰਮੀ ਬਾਂਹ ਵਾਲਾ।

• ਵਿਚਕਾਰ: ਪੈਂਟ ਅਤੇ ਉੱਪਰਲਾ ਕੱਪੜਾ ਜਾਂ ਇੱਕ ਰੋਮਪਰ। ਠੰਢ ਵਿੱਚ ਟਾਈਟਸ ਅਤੇ ਸਵੈਟਰ ਵੀ; ਜੇ ਰੋਮਪਰ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਉੱਤੇ ਤੰਗ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਟਾਈਟਸ ਛੱਡ ਦਿਓ।

• ਬਾਹਰ: ਮੌਸਮ ਮੁਤਾਬਕ ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਜੈਕਟ, ਓਵਰਆਲ ਜਾਂ ਫੁੱਟਮਫ਼। ਘਰ ਅੰਦਰ ਇਹੀ ਪਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਅਤੇ “ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲੋਂ ਇੱਕ ਪਰਤ ਵੱਧ” ਵਾਲਾ ਨਿਯਮ? ਸੋਚੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸੇ ਥਾਂ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੋ, ਬਿਨਾਂ ਹਿੱਲੇ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਚਾਦਰ ਦੇ: ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਰਾਮ ਲਈ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੁੰਦਾ? ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਉਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਇੱਕ ਪਰਤ ਹੋਰ। ਅਮਰੀਕੀ ਬਾਲ ਰੋਗ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੀ ਸੰਸਥਾ ਇਸ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਉੱਪਰਲੀ ਹੱਦ ਮੰਨਦੀ ਹੈ, ਟੀਚਾ ਨਹੀਂ। ਸਲੀਪਿੰਗ ਬੈਗ, ਫੁੱਟਮਫ਼ ਅਤੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦਾ ਕੱਪੜਾ ਵੀ ਪਰਤ ਵਿੱਚ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਟੀ-ਸ਼ਰਟ ਅਤੇ ਸਵੈਟਰ ਪਾਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਬਾਡੀਸੂਟ, ਰੋਮਪਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਜੈਕਟ ਕਾਫ਼ੀ ਹਨ। ਤੇਜ਼ ਤੁਰ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਚੜ੍ਹਦਿਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗਰਮੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ – ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।

ਕਿਹੜਾ ਕੱਪੜਾ? ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਸੂਤੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ: ਨਰਮ, ਸਸਤਾ, ਸੌਖਾ ਧੋਣ ਵਾਲਾ, ਪਰ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਗਿੱਲਾ ਹੋ ਕੇ ਛੇਤੀ ਠੰਢਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉੱਨ-ਰੇਸ਼ਮ ਅਤੇ ਬਰੀਕ ਮੈਰੀਨੋ ਉੱਨ ਤਾਪਮਾਨ ਦੇ ਉਤਰਾਅ-ਚੜ੍ਹਾਅ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਝੱਟ ਗਿੱਲੇ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੇ। ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਅਤੇ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਅਜਿਹੇ ਦੋ-ਤਿੰਨ ਬਾਡੀਸੂਟ ਲੈਣੇ ਫ਼ਾਇਦੇਮੰਦ ਹਨ; ਵਰਤੇ ਹੋਏ ਅਕਸਰ ਕਾਫ਼ੀ ਸਸਤੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੰਘਣੀ ਬੁਣੀ ਉੱਨ ਬਾਹਰਲੀ ਪਰਤ ਵਜੋਂ ਹਵਾ ਰੋਕਦੀ ਹੈ। ਫ਼ਲੀਸ ਹਲਕਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਵਾ ਘੱਟ ਲੰਘਾਉਂਦਾ ਹੈ: ਬਾਹਰ ਚੰਗਾ, ਸਿੱਧਾ ਚਮੜੀ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ।

ਹੱਥ ਠੰਢੇ, ਪਰ ਗਰਦਨ ਗਰਮ? ਸਿਰ ਗਿੱਲਾ, ਗਰਦਨ ਠੰਢੀ? ਜਦੋਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮੇਲ ਨਾ ਖਾਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੂਚੀ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ:

• ਠੰਢੇ ਹੱਥ, ਗਰਮ ਗਰਦਨ: ਸਭ ਠੀਕ ਹੈ। ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਹੱਥ-ਪੈਰ ਅਕਸਰ ਠੰਢੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ – ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਸੌਖਿਆਂ ਹੀ ਵੱਧ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

• ਨੀਲੇ ਜਾਂ ਚਿਤਕਬਰੇ ਹੱਥ-ਪੈਰ: ਬਾਹਰ, ਨਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਾਂ ਕੱਪੜੇ ਲਾਹੁੰਦੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਆਮ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨੁਕਸਾਨ-ਰਹਿਤ ਹੈ; ਨਿੱਘ ਵਿੱਚ ਉਹ ਫਿਰ ਗੁਲਾਬੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਨੀਲੇ ਜਾਂ ਸਲੇਟੀ ਬੁੱਲ੍ਹ, ਜੀਭ ਜਾਂ ਨੀਲਾ ਪੈਂਦਾ ਚਿਹਰਾ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਹੈ: ਤੁਰੰਤ 112 ਮਿਲਾਓ। ਗੂੜ੍ਹੀ ਚਮੜੀ ਉੱਤੇ ਰੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ, ਜੀਭ, ਮਸੂੜਿਆਂ ਅਤੇ ਪਲਕਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਪਾਸੇ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।

• ਠੰਢੇ ਹੱਥ, ਠੰਢੀ ਗਰਦਨ: ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਠੰਢ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਪਰਤ ਹੋਰ, ਬਾਹਰ ਟੋਪੀ ਅਤੇ ਮਿੱਟਨ, ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਛੂਹ ਕੇ ਦੇਖੋ।

• ਗਰਦਨ ਠੰਢੀ ਪਰ ਗਿੱਲੀ – ਜਾਂ ਸਿਰ ਗਿੱਲਾ, ਗਰਦਨ ਠੰਢੀ: ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬਹੁਤ ਗਰਮੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਸੀਨਾ ਸੁੱਕਦਿਆਂ ਠੰਢਕ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਰਤ ਲਾਹੋ, ਚਮੜੀ ਪੂੰਝ ਕੇ ਸੁਕਾਓ, ਗਿੱਲੇ ਕੱਪੜੇ ਬਦਲੋ। ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਨਾਲ ਹੀ ਪੀਲਾ, ਢਿੱਲਾ ਲੱਗੇ ਜਾਂ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁੱਧ ਨਾ ਪੀਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਠੰਢੀ ਥਾਂ ਲੈ ਜਾਓ ਅਤੇ 112 ਮਿਲਾਓ।

• ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਗਿੱਲਾ: ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸੁੱਤਿਆਂ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪਸੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਰਮੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ – ਭਾਵੇਂ ਗਰਦਨ ਅਜੇ ਸੁੱਕੀ ਲੱਗੇ। ਇੱਕ ਪਰਤ ਘਟਾਓ ਜਾਂ ਹਲਕਾ ਸਲੀਪਿੰਗ ਬੈਗ ਚੁਣੋ ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਦੇਖੋ, ਭਾਵੇਂ ਬੱਚਾ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਜਾਗ ਪਵੇ। ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਸਿਰ ਗਿੱਲਾ: ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਵੀ ਨਿੱਘ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲਾਡ ਕਰਦਿਆਂ ਪਿਛਲੇ ਸਿਰ ਦਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਗਿੱਲਾ ਹੋਣਾ ਆਮ ਹੈ – ਗਰਦਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਛੂਹੋ ਅਤੇ ਲੋੜ ਪਵੇ ਤਾਂ ਇੱਕ ਪਰਤ ਲਾਹ ਦਿਓ।

• ਦੁੱਧ ਪੀਂਦਿਆਂ ਪਿਛਲਾ ਸਿਰ ਗਿੱਲਾ: ਦੁੱਧ ਪੀਂਦਿਆਂ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਗਰਦਨ ਫਿਰ ਸੁੱਕੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਠੀਕ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਹਰ ਵਾਰ ਦੁੱਧ ਪੀਂਦਿਆਂ ਬਹੁਤ ਪਸੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਔਖ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸਾਹ ਭਾਰੀ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਭਾਰ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਵਧਦਾ, ਤਾਂ ਛੇਤੀ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਕੋਲ ਜਾਂਚ ਕਰਵਾਓ – ਅਗਲੇ ਟੀਕਾਕਰਨ ਜਾਂ ਜਾਂਚ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਨਾ ਰੁਕੋ। ਬੁੱਲ੍ਹ ਨੀਲੇ ਪੈਣ ਜਾਂ ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਤਕਲੀਫ਼ ਹੋਵੇ: 112।

• ਗਰਦਨ ਤਪਦੀ ਪਰ ਸੁੱਕੀ: ਇੱਕ ਪਰਤ ਲਾਹੋ, ਠੰਢੀ ਥਾਂ ਲੈ ਜਾਓ, ਛਾਤੀ ਜਾਂ ਬੋਤਲ ਦਿਓ। ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਤੁਰੰਤ ਗੁਦਾ ਵਿੱਚ ਮਾਪੋ – ਕਿਵੇਂ, ਇਹ ਅਗਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਹੈ।

• ਠੰਢਾ ਨੱਕ, ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਜਾਂ ਕੰਨ: ਬਾਹਰ ਠੰਢ ਵਿੱਚ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ, ਅੰਦਰ ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਫਿਰ ਗਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਅਤੇ ਜੇ ਦਾਦੀ ਕਹੇ ਕਿ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਠੰਢ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਹੱਥ ਏਨੇ ਠੰਢੇ ਹਨ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੱਥ ਬੱਚੇ ਦੀ ਗਰਦਨ ਪਿੱਛੇ ਰਖਵਾ ਦਿਓ। ਸਲਾਹਾਂ ਬਦਲ ਗਈਆਂ ਹਨ – ਇਹ ਕੋਈ ਉਲਾਂਭਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਨਵੀਂ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ।

ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਸੀਨਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਚਿਹਰਾ ਲਾਲ ਹੈ ਅਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਸੁੱਕੇ ਹਨ – ਭਾਵੇਂ ਚਮੜੀ ਛੂਹਣ ਉੱਤੇ ਠੰਢੀ ਲੱਗੇ – ਜਾਂ ਗਰਦਨ ਤਪਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਕੋਈ ਕੱਪੜਾ ਹੋਰ ਨਾ ਪਹਿਨਾਓ। ਇਹ ਤਰਤੀਬ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ:

1. 1

   ਗਰਮੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ: ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਠੰਢੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਓ।

2. 2

   ਕੱਪੜੇ ਲਾਹੋ: ਬਾਹਰਲੀ ਪਰਤ, ਟੋਪੀ ਅਤੇ ਹਰ ਤੰਗ ਚੀਜ਼ ਲਾਹ ਦਿਓ; ਸਖ਼ਤ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਡਾਇਪਰ ਅਤੇ ਬਾਡੀਸੂਟ ਰਹਿਣ ਦਿਓ।

3. 3

   ਠੰਢਾ ਕਰੋ: ਗਰਦਨ, ਬਾਹਾਂ ਅਤੇ ਲੱਤਾਂ ਨੂੰ ਕੋਸੇ ਗਿੱਲੇ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਪੂੰਝੋ – ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕਦੇ ਨਹੀਂ।

4. 4

   ਪਿਲਾਓ: ਛਾਤੀ ਜਾਂ ਬੋਤਲ ਦਿਓ।

5. 5

   ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ: ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਢਿੱਲਾ, ਬਹੁਤ ਨੀਂਦਰਾਇਆ ਜਾਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਹੁੰਗਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ 112 ਮਿਲਾਓ।

ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਉਹ ਠੰਢਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਕੱਪੜੇ ਲਾਹੁਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਦਾ ਵਿੱਚ ਤਾਪਮਾਨ ਮਾਪੋ। ਇੰਝ ਕਰੋ: ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਿੱਠ ਭਾਰ, ਪਾਸੇ ਭਾਰ ਜਾਂ ਮੂਧੇ ਮੂੰਹ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਲਿਟਾਓ। ਡਿਜੀਟਲ ਥਰਮਾਮੀਟਰ ਦੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕਰੀਮ ਲਾਓ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਤਕਰੀਬਨ 1, ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ 2 ਸੈ.ਮੀ. ਅੰਦਰ ਕਰੋ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਹਲਕੀ ਰੁਕਾਵਟ ਮਹਿਸੂਸ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇੱਕ ਤੋਂ ਡੇਢ ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ ਜਾਂ ਬੀਪ ਵੱਜਣ ਉੱਤੇ ਪੜ੍ਹੋ। ਕੰਨ ਵਾਲੇ ਥਰਮਾਮੀਟਰ ਤਕਰੀਬਨ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੱਥੇ ਵਾਲੇ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਮੋਟੇ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਲਈ ਹਨ – ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਤਪਦੇ ਬੱਚੇ ਵਿੱਚ ਮੱਥੇ ਦਾ ਆਮ ਪਾਠ ਕੋਈ ਰਾਹਤ ਨਹੀਂ।

ਜੇ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਵਿੱਚ ਥਰਮਾਮੀਟਰ 38.0 °C ਜਾਂ ਵੱਧ ਦਿਖਾਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਡਾਕਟਰੀ ਮਦਦ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ – ਪਹਿਲੇ ਮਾਪ ਉੱਤੇ ਹੀ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ। ਅਜਿਹੇ ਮਾਪ ਨੂੰ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਨਾ ਮੜ੍ਹੋ: ਆਮ ਗਰਮ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਚਮੜੀ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਗੁਦਾ ਦਾ ਲਗਭਗ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਗਰਮੀ ਜਮ੍ਹਾਂ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਸੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਡਾਕਟਰ ਹੀ ਦੱਸੇਗਾ।

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਵਜੰਮੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਉੱਤੋਂ ਕੁਝ ਲੰਘਾਉਣਾ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਾਉਂਦਿਆਂ ਰੋਣਾ ਆਮ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਗ਼ਲਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਇਹ ਤਰੀਕੇ ਕੰਮ ਸੌਖਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ:

• ਸਭ ਕੁਝ ਪਹਿਲਾਂ ਤਿਆਰ ਰੱਖੋ। ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੱਚੇ ਉੱਤੇ ਰਹੇ – ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਅਚਾਨਕ ਪਾਸਾ ਪਲਟ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

• ਉੱਪਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਹੇਠਲਾ ਗੱਦੀ ਉੱਤੇ: ਉੱਪਰਲੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਦੋਂ ਪਹਿਨਾਓ ਜਦੋਂ ਬੱਚਾ ਤੁਹਾਡੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਪੈਂਟ ਤੇ ਲੱਤਾਂ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਮੇਜ਼ ਜਾਂ ਬਿਸਤਰੇ ਉੱਤੇ।

• ਸਿਰ ਉੱਤੋਂ: ਗਲੇ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੱਚੋ, ਪਿਛਲੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵੱਲ ਲਿਆਓ। ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਕੱਪੜੇ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਅਤੇ ਕੰਨਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖੋ।

• ਬਾਹਾਂ: ਬਾਂਹ ਨੂੰ ਧੱਕ ਕੇ ਅੰਦਰ ਨਾ ਪਾਓ। ਬਾਹਰੋਂ ਸਲੀਵ ਵਿੱਚੋਂ ਹੱਥ ਪਾਓ, ਬੱਚੇ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜੋ ਅਤੇ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਖਿੱਚ ਕੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢੋ।

• ਨਾਭੀ: ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਨਾੜੂ ਦਾ ਬਚਿਆ ਹਿੱਸਾ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਡਾਇਪਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਮੋੜ ਕੇ ਰੱਖੋ।

ਪਹਿਲੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਸਿਓਂ ਲਪੇਟਣ ਵਾਲੇ ਬਾਡੀਸੂਟ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਬਟਨਾਂ ਜਾਂ ਜ਼ਿੱਪ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਬਹੁਤ ਸੌਖ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਕਿਹੜਾ ਸਾਈਜ਼? ਇੱਥੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਮਰ ਮੁਤਾਬਕ ਵਿਕਦੇ ਹਨ – “ਨਿਊਬੌਰਨ”, “0–3 ਮਹੀਨੇ”, “3–6 ਮਹੀਨੇ” ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਮੋਟਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੈ: ਹਰ ਬੱਚੇ ਦਾ ਕੱਦ ਵੱਖਰਾ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਮਰ ਦੀ ਥਾਂ ਬੱਚੇ ਦੇ ਕੱਦ ਉੱਤੇ ਜਾਓ ਅਤੇ ਖ਼ਰੀਦਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋ ਸਕੇ ਤਾਂ ਲਗਾ ਕੇ ਦੇਖੋ। ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਕੱਪੜੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਵੱਡੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਲੰਮੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੋੜ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਸੌਣ ਲਈ ਉਹ ਪੂਰੇ ਫਿੱਟ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਨਾ ਖਿਸਕੇ; ਜੇ ਉਂਗਲਾਂ ਉੱਤੇ ਤੰਗ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਅਗਲਾ ਸਾਈਜ਼ ਲੈਣ ਦਾ ਵੇਲਾ ਹੈ।

ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੱਪੜੇ: ਗਲੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਡੋਰੀ ਜਾਂ ਫੀਤਾ ਨਹੀਂ, ਬਟਨ ਜਾਂ ਵੈਲਕਰੋ ਬਿਹਤਰ ਹਨ। ਗਲੇ ਜਾਂ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਕੋਈ ਵੀ ਡੋਰੀ, ਮਾਲਾ ਜਾਂ ਦੰਦ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਮਾਲਾ ਸੌਣ ਵੇਲੇ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਨਿਗਰਾਨੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ – ਇਹ ਗਲੇ ਦੁਆਲੇ ਕੱਸੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਬੱਚੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਚੂਸਣੀ ਦੀ ਡੋਰੀ ਕਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ। ਨਵੇਂ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪਹਿਨਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧੋ ਲਓ, ਇਸ ਨਾਲ ਰਸਾਇਣਾਂ ਦੇ ਬਚੇ ਅੰਸ਼ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਘਰ ਅੰਦਰ 21 ਤੋਂ 23 °C ਉੱਤੇ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਬਾਡੀਸੂਟ, ਰੋਮਪਰ ਜਾਂ ਪੈਂਟ ਨਾਲ ਸ਼ਰਟ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਜੈਕਟ ਕਾਫ਼ੀ ਹਨ; ਜੇ ਹੋਰ ਗਰਮੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਜੈਕਟ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।

ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਅੰਦਰ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਟੋਪੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਵਾਧੂ ਗਰਮੀ ਉਹ ਸਿਰ ਰਾਹੀਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਟੋਪੀ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਸਿਹਤ ਅਧਿਕਾਰੀ ਇਸ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਬਾਲ ਰੋਗ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੀ ਸੰਸਥਾ ਵੀ ਹਸਪਤਾਲੋਂ ਛੁੱਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘਰ ਵਿੱਚ ਟੋਪੀ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ। ਉਲਟਾ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਸੱਚ ਹੈ: ਬਾਹਰ ਠੰਢ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਸਿਰ ਰਾਹੀਂ ਛੇਤੀ ਗਰਮੀ ਗੁਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਟੋਪੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਛੋਟ ਸਿਰਫ਼ ਉਦੋਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਹਸਪਤਾਲ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਟੋਪੀ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੰਮੇ ਬੱਚੇ ਲਈ – ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਵੀ ਸੌਣ ਵੇਲੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਬਾਹਰ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ 20 °C ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਪਤਲੀ ਟੋਪੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹਵਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ, ਅਤੇ 10 °C ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਕੰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦੀ ਗਰਮ ਟੋਪੀ; ਗਰਮੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਨ ਹੈਟ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ।

ਨਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਲ ਸੁੱਕਦਿਆਂ ਹੀ ਹੁੱਡ ਲਾਹ ਦਿਓ। ਸਿਰਫ਼ ਠੰਢੇ ਪੈਰ ਜੁਰਾਬਾਂ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਤੁਰਨਾ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜੁੱਤੀਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ: ਘਰ ਅੰਦਰ ਉਹ ਨੰਗੇ ਪੈਰੀਂ ਜਾਂ ਪਕੜ ਵਾਲੀਆਂ ਜੁਰਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੁਰਦਾ ਹੈ; ਬਾਹਰ ਦੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਅੱਗੇ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 12 ਮਿ.ਮੀ. ਥਾਂ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ – ਹਰ ਤਿੰਨ-ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਦੇਖੋ ਕਿ ਉਹ ਅਜੇ ਪੂਰੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਬਾਊਂਸਰ, ਖੇਡਣ ਵਾਲੀ ਚਾਦਰ ਅਤੇ ਪੰਘੂੜਾ ਹੀਟਰ ਕੋਲ ਜਾਂ ਤੇਜ਼ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਨਾ ਰੱਖੋ।

ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੈਮ ਦਾ ਫੁੱਟਮਫ਼ ਬਾਹਰਲੀ ਪਰਤ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ: ਹੇਠਾਂ ਅਕਸਰ ਬਾਡੀਸੂਟ, ਟਾਈਟਸ, ਪੈਂਟ ਅਤੇ ਸਵੈਟਰ ਕਾਫ਼ੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੜਾਕੇ ਦੀ ਠੰਢ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਤਲਾ ਉੱਨ ਜਾਂ ਫ਼ਲੀਸ ਵਾਲਾ ਓਵਰਆਲ। ਮੋਟਾ ਰਜਾਈਦਾਰ ਸੂਟ ਗਰਮ ਫੁੱਟਮਫ਼ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੇਠੋਂ ਆਉਂਦੀ ਠੰਢ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਲਈ ਫੋਮ ਮੈਟ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਜਾਂ ਸਖ਼ਤ ਫੋਮ ਦੀ ਸ਼ੀਟ ਪ੍ਰੈਮ ਦੇ ਥੱਲੇ ਨੂੰ ਇੰਸੂਲੇਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸੈਰ ਵੇਲੇ ਭੇਡ ਦੀ ਖੱਲ ਠੀਕ ਹੈ, ਪਰ ਬੱਚੇ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ; ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬੋਤਲ ਅਤੇ ਹੀਟਿੰਗ ਪੈਡ ਪ੍ਰੈਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣੇ।

ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਬਾਹਰ ਠੰਢ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਤੁਸੀਂ ਬਾਹਰ ਹੋ, ਟੋਪੀ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਉੱਤੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਇਹ ਹੇਠਾਂ “ਖ਼ਰੀਦਦਾਰੀ, ਕੈਫ਼ੇ, ਮਿਲਣ-ਗਿਲਣ” ਵਿੱਚ ਹੈ।

ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੈਮ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਮਲਮਲ ਦਾ ਕੱਪੜਾ ਜਾਂ ਚਾਦਰ ਨਾ ਪਾਓ। ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਇਹ ਛਾਂ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਗਰਮੀ ਅੰਦਰ ਹੀ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ: ਸਿਡਨੀ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਇੱਕ ਮਾਪ ਵਿੱਚ ਸੁੱਕੇ ਕੱਪੜੇ ਹੇਠਾਂ ਤਕਰੀਬਨ 20 ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਬਾਹਰ ਨਾਲੋਂ 3.7 °C ਵੱਧ ਗਰਮੀ ਸੀ। ਗਿੱਲਾ ਕੱਪੜਾ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਹੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਸੁੱਕਦਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਸੁੱਕੇ ਕੱਪੜੇ ਵਾਂਗ ਗਰਮੀ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਛਤਰੀ ਜਾਂ ਸਨ ਸ਼ੇਡ ਵਰਤੋ, ਜਿਸ ਹੇਠੋਂ ਹਵਾ ਲੰਘ ਸਕੇ। ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਫੁੱਟਮਫ਼ ਅਤੇ ਖੱਲ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿਓ।

ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਰੇਨ ਕਵਰ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਓਨਾ ਚਿਰ ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਮੀਂਹ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਧੁੱਪ ਨਿਕਲਦਿਆਂ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲਾਹ ਦਿਓ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਹੇਠਾਂ ਗਰਮੀ ਜਮ੍ਹਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹਵਾ ਦੇ ਛੇਕਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿਓ: ਜੇ ਅੰਦਰੋਂ ਪਲਾਸਟਿਕ ਉੱਤੇ ਭਾਫ਼ ਜੰਮੇ ਤਾਂ ਹਵਾ ਦੀ ਕਮੀ ਹੈ।

ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਓਨਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਤੁਸੀਂ ਖ਼ੁਦ ਪਹਿਨਿਆ ਹੈ – ਪ੍ਰੈਮ ਨਾਲੋਂ ਇੱਕ ਪਰਤ ਘੱਟ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੈਰੀਅਰ ਦਾ ਕੱਪੜਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਵੀ ਨਿੱਘ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਪੰਦਰਾਂ ਮਿੰਟ ਚੁੱਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਢਿੱਡ ਦੀ ਚਮੜੀ ਇੱਕ ਡਿਗਰੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਰਮ ਸੀ, ਪਰ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗਾ। ਇਸ ਲਈ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਛੂਹ ਕੇ ਦੇਖੋ। ਚਿਹਰਾ ਦਿਸਦਾ ਰਹੇ, ਠੋਡੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਨਾ ਲੱਗੇ, ਅਤੇ ਸਿਰ ਏਨਾ ਉੱਚਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਚੁੰਮ ਸਕੋ – ਇੰਝ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਰਮੀ ਲੱਗਣ ਲੱਗੇ।

ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਹੱਲ ਹਨ: ਬੇਬੀਵੇਅਰਿੰਗ ਜੈਕਟ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਹਿੱਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੱਲਿਆਂ ਵੀ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੈਕਟ ਐਕਸਟੈਂਸ਼ਨ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜੈਕਟ ਵਿੱਚ ਲਾ ਲੈਂਦੇ ਹੋ। ਕੈਰੀਅਰ ਕਵਰ ਤੁਸੀਂ ਚਾਦਰ ਵਾਂਗ ਦੋਵਾਂ ਦੁਆਲੇ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਲਹਿ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਕੰਮ ਚੱਲਦਾ ਹੈ: ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਜੈਕਟ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਉੱਤੇ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇਠਾਂ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪਤਲਾ ਉੱਨ ਜਾਂ ਫ਼ਲੀਸ ਓਵਰਆਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਟੋਪੀ। ਮੋਟਾ ਰਜਾਈਦਾਰ ਸੂਟ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਬੈਠਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਮਜ਼ੋਰ ਥਾਂ ਲੱਤਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਬੈਠਣ ਵਾਲੀ ਮੁੜੀ ਹੋਈ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਪੈਂਟ ਦੇ ਪਾਏ ਉੱਪਰ ਖਿਸਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ – ਲੈੱਗ ਵਾਰਮਰ ਅਤੇ ਉੱਨ ਦੀਆਂ ਜੁਰਾਬਾਂ ਮਦਦ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਤਕਰੀਬਨ ਦੁੱਗਣੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਠੰਢੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲਗਭਗ ਹਿੱਲਦੇ ਨਹੀਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣ ਤਾਂ। ਲੰਮੇ ਮਫ਼ਲਰ ਦੀ ਥਾਂ, ਜੋ ਬੱਚੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਖ਼ੁਦ ਛੋਟਾ ਨੈੱਕ ਵਾਰਮਰ ਪਹਿਨੋ।

ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਪਤਲਾ ਬਾਡੀਸੂਟ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ, ਨਾਲ ਹਵਾਦਾਰ ਕੈਰੀਅਰ ਕੱਪੜਾ ਅਤੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਕੱਪੜਾ ਪਾਉਣ ਦੀ ਥਾਂ ਸਨ ਹੈਟ। ਸਵੇਰੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।

ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਕਾਰ ਤੱਕ, ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟੋਪੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਚਾਦਰ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਜੈਕਟ ਬੱਚੇ ਦੁਆਲੇ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ।

ਕਾਰ ਸੀਟ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਹੈ: ਮੋਟੀਆਂ ਸਰਦੀ ਵਾਲੀਆਂ ਜੈਕਟਾਂ, ਰਜਾਈਦਾਰ ਸੂਟ ਅਤੇ ਗੱਦੇਦਾਰ ਓਵਰਆਲ ਬੈਲਟ ਹੇਠਾਂ ਨਹੀਂ ਆਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ। ਇਹੀ ਗੱਲ ਦੋ-ਪਹੀਆ ਵਾਹਨ ਉੱਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੈ: ਨਿਯਮਾਂ ਮੁਤਾਬਕ 9 ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ 4 ਸਾਲ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸੇਫ਼ਟੀ ਹਾਰਨੈੱਸ ਅਤੇ ਸਿਰ ਮੁਤਾਬਕ ਆਉਂਦਾ ਹੈਲਮਟ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੱਡੀ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ 40 ਕਿ.ਮੀ./ਘੰਟਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ; ਹਾਰਨੈੱਸ ਹੇਠਾਂ ਵੀ ਮੋਟੀ ਜੈਕਟ ਨਹੀਂ ਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਪੱਟੀਆਂ ਢਿੱਲੀਆਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਕ ਕਰੈਸ਼ ਟੈਸਟ ਵਿੱਚ ਮੋਟੀਆਂ ਸਰਦੀ ਵਾਲੀਆਂ ਜੈਕਟਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਲਟ 16 ਕਿ.ਮੀ./ਘੰਟਾ ਉੱਤੇ ਹੀ ਢਿੱਡ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾ ਧਸ ਗਿਆ – ਇਹ ਟੈਸਟ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਪੁਤਲੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਬੇਬੀ ਕਾਰ ਸੀਟ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਕਾਰ ਸੀਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੋਰ ਜੁੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਟੱਕਰ ਵੇਲੇ ਗੱਦੀ ਦਬ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਬੈਲਟ ਅਚਾਨਕ ਢਿੱਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਬਾਹਰ ਖਿਸਕ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੰਝ ਉਹ ਫਿਰ ਵੀ ਨਿੱਘਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਗੱਡੀ ਚਲਾ ਰਹੇ ਹੋ:

1. 1

   ਕਾਰ ਸੀਟ ਘਰ ਅੰਦਰ ਰੱਖੋ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਰਫ਼ ਵਰਗੀ ਠੰਢੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।

2. 2

   ਪਤਲੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਪਹਿਨਾਓ: ਟਾਈਟਸ ਜਾਂ ਲੈਗਿੰਗਸ, ਲੰਮੀ ਬਾਂਹ ਵਾਲਾ ਬਾਡੀਸੂਟ, ਪੈਂਟ ਅਤੇ ਸਵੈਟਰ। ਇੱਕ ਪਤਲਾ ਫ਼ਲੀਸ ਜਾਂ ਉੱਨ-ਫ਼ਲੀਸ ਓਵਰਆਲ ਪਹਿਨਿਆ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੋਟੇ, ਰਜਾਈਦਾਰ ਲਾਹ ਦਿਓ। ਟੋਪੀ, ਮਿੱਟਨ ਅਤੇ ਜੁਰਾਬਾਂ ਬੈਲਟ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੀਆਂ।

3. 3

   ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬੈਲਟ ਲਾਓ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਖਿੱਚੋ।

4. 4

   ਚੂੰਢੀ ਦੀ ਪਰਖ: ਜੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਬੈਲਟ ਨੂੰ ਚੂੰਢੀ ਭਰ ਕੇ ਸਿਲਵਟ ਬਣਾਈ ਜਾ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਢਿੱਲੀ ਹੈ।

5. 5

   ਨਿੱਘ ਉੱਪਰੋਂ: ਬੰਦ ਬੈਲਟ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਚਾਦਰ ਜਾਂ ਉਲਟੀ ਕੀਤੀ ਜੈਕਟ, ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਛਾਤੀ ਤੱਕ – ਚਿਹਰਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰਹੇ। ਇੰਝ ਤੁਸੀਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨਿੱਘਾ ਰੱਖ ਕੇ ਕਾਰ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।

6. 6

   ਕਾਰ ਗਰਮ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ: ਟੋਪੀ ਲਾਹੋ, ਚਾਦਰ ਹਟਾਓ – ਭਾਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਜਾਗ ਪਵੇ।

ਬੈਲਟ ਲਈ ਚੀਰੇ ਵਾਲਾ ਫੁੱਟਮਫ਼ ਸਿਰਫ਼ ਤਾਂ ਹੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕਾਰ ਸੀਟ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਉਸੇ ਮਾਡਲ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿੱਠ ਹੇਠਾਂ ਕੁਝ ਮੋਟਾ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੂੰਢੀ ਦੀ ਪਰਖ ਪਾਸ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖਾ ਹੱਲ ਚਾਦਰ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕੋ ਵਾਰ ਕਿੰਨੀ ਦੇਰ? ਅਕਸਰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ 2 ਘੰਟੇ ਵਾਲਾ ਨਿਯਮ ਅਧਿਐਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਲੰਮੇ ਸਫ਼ਰ ਉੱਤੇ ਬਰੇਕ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢੋ; ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੰਮੇ ਅਤੇ ਨਵਜੰਮੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਲੰਮੇ ਸਫ਼ਰ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ ਕਿ ਦੂਜਾ ਵੱਡਾ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੇ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਹੋ ਤਾਂ ਪਿਛਲੀ ਸੀਟ ਵਾਲਾ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸਿਰ ਅੱਗੇ ਵੱਲ ਠੋਡੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਗੱਡੀ ਰੋਕੋ, ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢੋ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਇੰਝ ਬਿਠਾਓ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਬਿਲਕੁਲ ਸੀਟ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨਾਲ ਜਾ ਲੱਗਣ – ਇਨਸਰਟ ਸੀਟ ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਮੁਤਾਬਕ, ਬੈਲਟ ਕੱਸ ਕੇ, ਚੂੰਢੀ ਦੀ ਪਰਖ ਨਾਲ। ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੱਧਰਾ ਲਿਟਾ ਦਿਓ।

ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀ ਕਾਰ ਗਰਮੀ ਦਾ ਜਾਲ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਇੱਕ ਮਾਪ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ 30 °C ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਬਾਅਦ ਅੰਦਰ 50 °C ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ, ਅਤੇ ਬੈਲਟ ਦੇ ਬਕਲ 80 °C ਤੱਕ ਤਪ ਗਏ। ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਕਾਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਨਾ ਛੱਡੋ – ਅਮਰੀਕੀ ਬਾਲ ਰੋਗ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੀ ਸੰਸਥਾ ਮੁਤਾਬਕ ਬਾਹਰ ਤਕਰੀਬਨ 14 °C ਤੋਂ ਹੀ ਅੰਦਰ ਲੂ ਲੱਗਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫ਼ੋਨ ਜਾਂ ਬੈਗ ਪਿੱਛੇ ਕਾਰ ਸੀਟ ਕੋਲ ਰੱਖੋ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਉਦੋਂ ਜਦੋਂ ਦਿਨ ਦੀ ਰੁਟੀਨ ਆਮ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੋਵੇ। ਖ਼ਾਲੀ ਕਾਰ ਸੀਟ ਨੂੰ ਪਾਰਕਿੰਗ ਵੇਲੇ ਹਲਕੇ ਰੰਗ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਢਕੋ, ਪਰ ਚੱਲਦੀ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ।

ਅਸਲ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹਰ ਵਾਰ ਬਦਲਾਅ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ – ਦੋਵਾਂ ਮੌਸਮਾਂ ਵਿੱਚ। ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ: ਬਾਹਰ 40 °C, ਪਰ ਮਾਲ, ਦੁਕਾਨ, ਏ.ਸੀ. ਬੱਸ ਜਾਂ ਕਾਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬਹੁਤ ਠੰਢ। ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ ਬੱਚਾ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਛੇਤੀ ਠੰਢਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ – ਇਸ ਲਈ ਬੈਗ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਸੂਤੀ ਪਰਤ ਜਾਂ ਹਲਕੀ ਚਾਦਰ ਰੱਖੋ, ਗਿੱਲਾ ਬਾਡੀਸੂਟ ਬਦਲ ਦਿਓ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਏ.ਸੀ. ਦੀ ਹਵਾ ਹੇਠਾਂ ਨਾ ਬਿਠਾਓ। ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਉਲਟਾ: ਸਵੇਰੇ ਬਾਹਰ 4 °C, ਧੁੱਪ ਨਿਕਲਦਿਆਂ ਦੁਪਹਿਰੇ 18 °C, ਅਤੇ ਕਾਰ ਜਾਂ ਹੀਟਰ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਗਰਮ। ਨਿੱਘ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਓਵਰਆਲ ਵਿੱਚ ਪਸੀਨਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਗਿੱਲੀ ਚਮੜੀ ਛੇਤੀ ਠੰਢੀ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਹੀ ਗੱਲ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਬਰਤਾਨਵੀ ਸਿਹਤ ਸੇਵਾ ਵੀ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ: ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਘਰ, ਦੁਕਾਨ, ਕਾਰ, ਬੱਸ ਜਾਂ ਰੇਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੋ, ਟੋਪੀ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਕੱਪੜੇ ਲਾਹ ਦਿਓ। ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਇਸ ਨਾਲ ਜਾਗ ਪਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਛੋਟੀ ਕੀਮਤ ਹੈ। ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਕਦਮ ਕਾਫ਼ੀ ਹਨ:

1. 1

   ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ: ਟੋਪੀ ਲਾਹੋ – ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕਦਮ।

2. 2

   ਅੰਦਰ: ਜ਼ਿੱਪ ਪੂਰੀ ਖੋਲ੍ਹੋ, ਫੁੱਟਮਫ਼ ਖੋਲ੍ਹੋ ਜਾਂ ਚਾਦਰ ਪਿੱਛੇ ਕਰੋ, ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਕਵਰ ਜਾਂ ਜੈਕਟ ਖੋਲ੍ਹੋ।

3. 3

   ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ: ਗਰਦਨ ਛੂਹ ਕੇ ਦੇਖੋ। ਜੇ ਗਿੱਲੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇੱਕ ਪਰਤ ਪੂਰੀ ਲਾਹ ਦਿਓ।

4. 4

   ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ: ਸਭ ਕੁਝ ਦੁਬਾਰਾ ਬੰਦ ਕਰੋ, ਟੋਪੀ ਪਾਓ।

ਕੈਫ਼ੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਏ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੱਧ ਦੇਰ ਰੁਕਦੇ ਹੋ: ਬਾਹਰਲੀ ਪਰਤ ਪੂਰੀ ਲਾਹ ਦਿਓ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨਾ ਹੀਟਰ ਕੋਲ ਰੱਖੋ, ਨਾ ਸੋਫ਼ੇ ਵਾਲੀ ਚਾਦਰ ਹੇਠਾਂ। ਜੇ ਉਹ ਕਾਰ ਸੀਟ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਪੱਧਰਾ ਲਿਟਾਓ। ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਕੋਲ ਜਾਣ ਵੇਲੇ ਅਜਿਹੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਾਓ ਜੋ ਛੇਤੀ ਖੁੱਲ੍ਹਣ-ਬੰਦ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਧੂ ਬਾਡੀਸੂਟ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।

ਇੱਕ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਨੁਸਖ਼ਾ: ਜੇ ਅਗਲੀ ਨੀਂਦ ਦਾ ਵੇਲਾ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਤਾਂ ਖ਼ਰੀਦਦਾਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਬੇੜੋ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੈਰ ਉੱਤੇ ਜਾਓ – ਫਿਰ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਗਰਮ ਦੁਕਾਨ ਦੀ ਥਾਂ ਬਾਹਰ ਸੌਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਲਾ ਨੀਂਦ ਦਾ ਸਮਾਂ ਤਕਰੀਬਨ ਕਦੋਂ ਆਵੇਗਾ, ਇਹ Moonsleep ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ।

25 ਜਾਂ 30 ਡਿਗਰੀ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਛਾਂ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ – ਅਤੇ ਓਨਾ ਹੀ ਕੱਪੜਾ ਜਿੰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋਵੇ। ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਘਰ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਪਤਲਾ ਬਾਡੀਸੂਟ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸਖ਼ਤ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਡਾਇਪਰ ਵੀ। ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਉਲਟ ਹੈ: ਲੰਮੇ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਕੱਪੜੇ ਨੰਗੀ ਚਮੜੀ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਬਚਾਅ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਣਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; 11 ਤੋਂ 15 ਵਜੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ 80 ਫ਼ੀਸਦੀ ਤੱਕ UV ਕਿਰਨਾਂ ਲੰਘ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

• ਹਲਕਾ ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹਾ: ਸੂਤੀ ਜਾਂ ਲਿਨਨ ਦੀ ਇੱਕ ਹਵਾਦਾਰ ਪਰਤ।

• ਹਲਕਾ ਰੰਗ ਅਤੇ ਸੰਘਣੀ ਬੁਣਤ: ਹਲਕੇ ਰੰਗ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਵੱਧ ਠੰਢੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਪਰ UV ਤੋਂ ਸੰਘਣੀ ਬੁਣਤ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਕੱਪੜੇ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅੱਗੇ ਕਰ ਕੇ ਦੇਖੋ – ਜਿੰਨੀ ਘੱਟ ਰੌਸ਼ਨੀ ਲੰਘੇ, ਓਨਾ ਵਧੀਆ। UV ਵਾਲੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 30 ਦਾ UV ਸੁਰੱਖਿਆ ਗੁਣਾਂਕ (UPF) ਦੇਖੋ।

• ਟੋਪੀ, ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ: ਚੌੜੇ ਕਿਨਾਰੇ ਜਾਂ ਛਜਲੀ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਕੰਨਾਂ ਉੱਤੋਂ ਗਰਦਨ ਢਕਣ ਵਾਲੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੰਜਵਾਂ ਹਿੱਸਾ UV ਕਿਰਨਾਂ ਹੀ ਰੋਕਦੀ ਹੈ। UV ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਐਨਕ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਉਸ ਨੂੰ ਲਾਈ ਰੱਖੇ।

ਅਤੇ ਸਨਸਕ੍ਰੀਨ? ਸਿਹਤ ਮਾਹਿਰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੂਰੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਸਨਸਕ੍ਰੀਨ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਛਾਂ ਤੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਤੇ “6 ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ” ਪੜ੍ਹੋ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਮਰੀਕਾ ਜਾਂ ਬਰਤਾਨੀਆ ਦੀ ਸਲਾਹ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਜਨਮਦਿਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ SPF 30 ਵਾਲੀ ਕਰੀਮ ਜੁੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਕੋਲ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਬਰਫ਼ ਵਿੱਚ SPF 50+ – ਪਰ ਛਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਛਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ।

ਗਰਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਛਾਤੀ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀਂਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੱਧ ਵਾਰ ਲਾਓ, ਅਤੇ ਬੋਤਲ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੱਧ ਵਾਰ ਬੋਤਲ ਦਿਓ – ਉਹੀ ਆਮ ਦੁੱਧ, ਡੱਬੇ ਉੱਤੇ ਲਿਖੇ ਮੁਤਾਬਕ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਘੋਲਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਕਦੇ ਪਤਲਾ ਨਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ। ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਫ਼ਾਰਮੂਲਾ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ: ਸਿਹਤ ਮਾਹਿਰਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਵਾਧੂ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਹੀ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਤੀਜਾ ਠੋਸ ਆਹਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਵੇ।

ਗਰਮ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗਲੇ ਜਾਂ ਗਰਦਨ ਉੱਤੇ ਛੋਟੇ ਲਾਲ ਦਾਣੇ ਅਕਸਰ ਘਮੌਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ: ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਹੋਰ ਹਵਾਦਾਰ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਾਓ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਠੰਢੀ ਤੇ ਸੁੱਕੀ ਰੱਖੋ। ਪਛਾਣ ਲਈ ਇੱਕ ਗਲਾਸ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦਬਾਓ ਅਤੇ ਥੱਲਿਓਂ ਦੇਖੋ। ਜੇ ਦਾਣੇ ਫਿਰ ਵੀ ਦਿਸਦੇ ਰਹਿਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਘਮੌਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹਨ – ਤੁਰੰਤ 112 ਮਿਲਾਓ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਬੁਖ਼ਾਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਹ ਬਿਮਾਰ ਲੱਗੇ।

ਬਸੰਤ ਅਤੇ ਬਦਲਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਸੌਖਿਆਂ ਗ਼ਲਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਸਵੇਰੇ ਠੰਢ, ਦੁਪਹਿਰੇ ਧੁੱਪ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਹਵਾ। ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸੈਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਠੰਢੇ ਘੰਟੇ ਮੁਤਾਬਕ ਪਹਿਨਾਓ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਗਰਮੀ ਵਧੇ, ਪਰਤਾਂ ਲਾਹ ਦਿਓ। ਬੈਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਵੈਟਰ, ਇੱਕ ਵਾਧੂ ਬਾਡੀਸੂਟ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਟੋਪੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਹਾਲ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।

ਹਵਾ ਥਰਮਾਮੀਟਰ ਦੇ ਦੱਸੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਠੰਢ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਹਵਾ ਰੋਕਣ ਵਾਲੀ ਬਾਹਰਲੀ ਪਰਤ, ਜਿਵੇਂ ਸੰਘਣੀ ਬੁਣੀ ਉੱਨ ਜਾਂ ਸਾਫ਼ਟਸ਼ੈੱਲ, ਕੰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦੀ ਟੋਪੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੈਮ ਦਾ ਹੁੱਡ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ। ਮੀਂਹ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਲਈ ਪਾਣੀ ਰੋਕਣ ਵਾਲੀ ਬਾਹਰਲੀ ਪਰਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰੈਮ ਵਿੱਚ ਹਵਾਦਾਰ ਰੇਨ ਕਵਰ ਕੰਮ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਗਿੱਲੇ ਕੱਪੜੇ ਛੇਤੀ ਬਦਲੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਿੱਲ੍ਹ ਅਤੇ ਠੰਢ ਮਿਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਛੇਤੀ ਠੰਢਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਧੁੱਪ ਵੀ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; UV ਸੂਚਕ 3 ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਧੁੱਪ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਅਤੇ 15 ਡਿਗਰੀ ਧੁੱਪ ਨਾਲ ਜਾਂ ਹਵਾ ਨਾਲ? ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਵਾ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ: ਹਵਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇੱਕ ਪਰਤ ਵੱਧ। ਪਰ ਜੇ ਪ੍ਰੈਮ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਛੇਤੀ ਗਰਮੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ – ਫਿਰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਛੂਹ ਕੇ ਦੇਖੋ।

ਸਿਹਤ ਮਾਹਿਰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋ ਸਕੇ ਤਾਂ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਤੋਂ ਦੋ ਘੰਟੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ – ਛੋਟੇ ਗੇੜੇ ਵੀ ਓਨੇ ਹੀ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਛੋਟੇ ਰਸਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਹਸਪਤਾਲੋਂ ਘਰ ਦਾ ਸਫ਼ਰ, ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਠੀਕ ਹਨ; ਲੰਮੇ ਸਰਦੀ ਦੇ ਗੇੜੇ ਤਕਰੀਬਨ ਦੋ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਰਫ਼ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ, ਪਰ ਦਸੰਬਰ ਤੋਂ ਫ਼ਰਵਰੀ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਪਾਰਾ ਤਕਰੀਬਨ 6 °C ਤੱਕ ਅਤੇ ਸੀਤ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜ਼ੀਰੋ ਦੇ ਨੇੜੇ ਤੱਕ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਸੰਘਣੀ ਧੁੰਦ ਅਤੇ ਸਿੱਲ੍ਹੀ ਠੰਢ; ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਰਾ ਜ਼ੀਰੋ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਵੀ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਹੀਟਿੰਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਇਸ ਲਈ ਕਮਰਾ ਵੀ ਬਾਹਰ ਜਿੰਨਾ ਠੰਢਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤਾਪਮਾਨ-ਹੱਦ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਣ ਤਾਂ ਇੱਕ ਬਾਲ ਰੋਗ ਮਾਹਿਰ ਮੁਤਾਬਕ −10 °C ਉੱਤੇ ਵੀ ਬਾਹਰ ਜਾਣਾ ਸੰਭਵ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ “−5 °C ਉੱਤੇ 15 ਮਿੰਟ” ਵਰਗੇ ਅੰਕੜੇ ਪੜ੍ਹੋ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਨੁਸਖ਼ੇ ਹਨ, ਕੋਈ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ। ਸੀਤ ਲਹਿਰ, ਸੰਘਣੀ ਧੁੰਦ, ਸਿੱਲ੍ਹ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਛੋਟਾ ਗੇੜਾ ਹੀ ਬਿਹਤਰ ਹੈ – ਧੁੰਦ ਵਿੱਚ ਸੜਕ ਕੰਢੇ ਸੈਰ ਨਾ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਗੱਡੀਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੈਮ ਦਿਸਦਾ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਠੰਢ ਨਾਲ ਬਿਮਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ: ਜ਼ੁਕਾਮ ਵਾਇਰਸਾਂ ਤੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਨੇੜੇ ਦੇ ਬਿਮਾਰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ, ਸੈਰ ਤੋਂ ਨਹੀਂ।

• ਸਿਰ ਅਤੇ ਕੰਨ: ਕੰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦੀ ਗਰਮ ਟੋਪੀ।

• ਹੱਥ ਅਤੇ ਪੈਰ: ਮਿੱਟਨ ਜਾਂ ਮੋੜਨ ਵਾਲੇ ਕਫ਼ਾਂ ਵਾਲੇ ਓਵਰਆਲ, ਮੋਟੀਆਂ ਜੁਰਾਬਾਂ, ਫੁੱਟਮਫ਼।

• ਗਲਾ: ਲੰਮੇ ਮਫ਼ਲਰ ਜਾਂ ਸਕਾਰਫ਼ ਦੀ ਥਾਂ ਸਿਰ-ਗਲਾ ਢਕਣ ਵਾਲੀ ਟੋਪੀ ਜਾਂ ਛੋਟਾ ਨੈੱਕ ਵਾਰਮਰ – ਲੰਮਾ ਮਫ਼ਲਰ ਬੱਚੇ ਦੇ ਗਲੇ ਦੁਆਲੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ।

• ਧਾਤ: ਜ਼ਿੱਪ ਅਤੇ ਬਟਨ ਸਿੱਧੇ ਚਮੜੀ ਉੱਤੇ ਨਾ ਲੱਗਣ, ਜਿਵੇਂ ਠੋਡੀ ਕੋਲ; ਧਾਤ ਦੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਾਹ ਦਿਓ।

• ਚਿਹਰਾ: ਜੇ ਕਰੀਮ ਲਾਉਣੀ ਹੈ ਤਾਂ ਚਿਕਨਾਈ ਵਾਲੀ ਮੌਸਮ-ਰੋਧਕ ਕਰੀਮ ਲਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਕਰੀਮ ਚਮੜੀ ਉੱਤੇ ਜੰਮ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਰੁੱਖੀ, ਫਟੀ ਚਮੜੀ ਲਈ ਮਦਦਗਾਰ ਹੈ, ਪਰ ਠੰਢ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਬਚਾਉਂਦੀ: ਫ਼ਿਨਲੈਂਡ ਦੇ ਅਧਿਐਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੇ ਠੰਢ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਕਰੀਮ ਲਾਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਗੋਂ ਵੱਧ ਵਾਰ ਠੰਢ ਨਾਲ ਚਮੜੀ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ – ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਧ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸਮਝਦੇ ਸਨ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਬਰਫ਼ ਉੱਤੇ ਧੁੱਪ ਚਮਕਦੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨਾਲ SPF 50+ ਵਾਲੀ ਸਨਸਕ੍ਰੀਨ ਵੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ ਕੜਾਕੇ ਦੀ ਠੰਢ ਵਿੱਚ ਗੱਲ੍ਹਾਂ, ਨੱਕ ਅਤੇ ਕੰਨਾਂ ਵੱਲ ਬਾਕਾਇਦਾ ਦੇਖਦੇ ਰਹੋ। ਜੇ ਕੋਈ ਥਾਂ ਫਿੱਕੀ ਸਲੇਟੀ ਜਾਂ ਚਿੱਟੀ ਅਤੇ ਠੰਢੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਨਿੱਘੀ ਥਾਂ ਅੰਦਰ ਜਾਓ। ਉਸ ਨੂੰ ਰਗੜੋ ਨਾ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਜਾਂ ਚਾਦਰ ਹੇਠਾਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਗਰਮ ਕਰੋ ਅਤੇ ਗਿੱਲੇ ਕੱਪੜੇ ਲਾਹ ਦਿਓ – ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਹੀਂ, ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬੋਤਲ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਮੜੀ ਚਿੱਟੀ, ਸਲੇਟੀ ਜਾਂ ਨੀਲੀ ਰਹੇ, ਸੁੱਜ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਛਾਲੇ ਬਣ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਡਾਕਟਰ ਕੋਲ ਦਿਖਾਓ।

ਅਕਸਰ ਉਲਟਾ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਭੇਡ ਦੀ ਖੱਲ ਵਾਲਾ ਫੁੱਟਮਫ਼, ਰਜਾਈਦਾਰ ਸੂਟ, ਹੇਠਾਂ ਤਿੰਨ ਪਰਤਾਂ – ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਸੀਨਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਰਦੀ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ: ਕਾਫ਼ੀ ਨਿੱਘੇ, ਨਾ ਕਿ ਜਿੰਨੇ ਹੋ ਸਕਣ ਓਨੇ ਗਰਮ।

ਇਹ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਮਾਪਿਆਂ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ – ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਸੂਚੀ ਵਜੋਂ, ਉਲਾਂਭੇ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ:

• ਗਰਦਨ ਦੀ ਥਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਦੇਖਣਾ।

• ਘਰ ਅੰਦਰ ਜਾਂ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਟੋਪੀ ਪਾਉਣੀ।

• ਕਾਰ ਸੀਟ ਦੀ ਬੈਲਟ ਹੇਠਾਂ ਮੋਟੀ ਜੈਕਟ।

• ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਇਆ ਰਹਿਣ ਦੇਣਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਬੱਚਾ ਸੁੱਤਾ ਹੈ।

• ਪ੍ਰੈਮ ਉੱਤੇ ਕੱਪੜਾ ਪਾਉਣਾ ਜਾਂ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਰੇਨ ਕਵਰ ਲਾਈ ਰੱਖਣਾ।

• ਬੁਖ਼ਾਰ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮੋਟੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਣਾ।

ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ: ਕੋਈ ਵੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਰ ਪਰਤ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦਾ। ਕੁਝ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਾਣ ਜਾਵੋਗੇ, ਫਿਰ ਮੌਸਮ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ ਅਤੇ ਗਰਦਨ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਛੋਹ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ।

ਸਾਂਭਣ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਭੇਜਣ ਲਈ:

ਰਾਤ ਅਤੇ ਦਿਨ ਦੀ ਨੀਂਦ

• ਸੌਣ ਵਾਲਾ ਕਮਰਾ 16–20 °C, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਕਰੀਬਨ 18 °C; ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ 26 °C ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਨਾ ਜਾਵੇ – ਪੱਖਾ ਜਾਂ ਕੂਲਰ ਹਵਾ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ ਰੱਖੇ, ਸਿੱਧਾ ਬੱਚੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ

• ਤਾਪਮਾਨ ਮੁਤਾਬਕ ਸਲੀਪਿੰਗ ਬੈਗ, ਗਲੇ ਦਾ ਘੇਰਾ ਸਿਰ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾ ਹੋਵੇ

• ਹੇਠਾਂ ਕੱਪੜੇ ਉੱਪਰ ਦਿੱਤੀਆਂ TOG ਕੀਮਤਾਂ ਮੁਤਾਬਕ

• ਕੋਈ ਟੋਪੀ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਦਸਤਾਨੇ ਨਹੀਂ, ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਕੰਬਲ ਜਾਂ ਚਾਦਰ ਨਹੀਂ

• ਪਿੱਠ ਭਾਰ ਲਿਟਾਓ, ਆਪਣੇ ਸੌਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਰਦਨ ਛੂਹ ਕੇ ਦੇਖੋ

ਬਦਲਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਸੈਰ

• ਸਭ ਤੋਂ ਠੰਢੇ ਘੰਟੇ ਮੁਤਾਬਕ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਾਓ

• ਟੋਪੀ, ਪਤਲਾ ਸਵੈਟਰ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਬਾਡੀਸੂਟ ਨਾਲ ਰੱਖੋ

• ਹਵਾ ਦੇ ਛੇਕ ਵਾਲਾ ਰੇਨ ਕਵਰ, ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਸਨ ਹੈਟ

• ਅੰਦਰ ਆਉਂਦਿਆਂ ਹੀ ਸਭ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿਓ

ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੈਮ

• ਬਾਡੀਸੂਟ, ਟਾਈਟਸ, ਪੈਂਟ ਅਤੇ ਸਵੈਟਰ

• ਵਾਧੂ ਰਜਾਈਦਾਰ ਸੂਟ ਦੀ ਥਾਂ ਗਰਮ ਫੁੱਟਮਫ਼

• ਕੰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਟੋਪੀ, ਮਿੱਟਨ, ਮੋਟੀਆਂ ਜੁਰਾਬਾਂ

• ਪ੍ਰੈਮ ਦਾ ਥੱਲਾ ਇੰਸੂਲੇਟ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ

ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੈਮ

• ਇੱਕ ਹਵਾਦਾਰ, ਹਲਕੇ ਰੰਗ ਦੀ ਪਰਤ ਅਤੇ ਸਨ ਹੈਟ

• ਕੱਪੜੇ ਦੀ ਥਾਂ ਛਤਰੀ, ਛਾਂ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ

• ਵੱਧ ਵਾਰ ਛਾਤੀ ਦਾ ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਬੋਤਲ ਦਿਓ

ਕੈਰੀਅਰ

• ਓਨਾ ਹੀ, ਜਿੰਨਾ ਤੁਸੀਂ ਖ਼ੁਦ ਪਹਿਨਿਆ ਹੈ

• ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਕਵਰ ਜਾਂ ਬੇਬੀਵੇਅਰਿੰਗ ਜੈਕਟ, ਟੋਪੀ, ਲੈੱਗ ਵਾਰਮਰ

• ਚਿਹਰਾ ਦਿਸਦਾ, ਠੋਡੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ, ਸਿਰ ਚੁੰਮਣ ਦੀ ਉਚਾਈ ਉੱਤੇ

ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਕਾਰ ਸੀਟ

• ਸੀਟ ਘਰ ਅੰਦਰ ਰੱਖੀ, ਪਤਲੀਆਂ ਪਰਤਾਂ, ਕੋਈ ਮੋਟਾ ਓਵਰਆਲ ਨਹੀਂ

• ਬੈਲਟ ਕੱਸੀ ਹੋਈ, ਚੂੰਢੀ ਦੀ ਪਰਖ ਪਾਸ

• ਬੈਲਟ ਉੱਤੇ ਚਾਦਰ, ਚਿਹਰਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ

• ਸੀਟ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਕੇ, ਅੱਗੇ ਸਿਰਫ਼ ਤਾਂ ਜੇ ਅਗਲੀ ਸੀਟ ਦਾ ਏਅਰਬੈਗ ਬੰਦ ਹੋਵੇ

• ਸਫ਼ਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸੀਟ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢੋ

ਬੈਗ, ਸਾਰਾ ਸਾਲ

• ਵਾਧੂ ਬਾਡੀਸੂਟ ਅਤੇ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ

• ਜੁਰਾਬਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਟੋਪੀ, ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਸਨ ਹੈਟ

• ਗੋਦ ਜਾਂ ਕਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਚਾਦਰ