ਰਾਤ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵਜੇ ਹਨ, ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਦੁੱਧ ਪੀ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਸਿਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅੱਗੇ ਨੂੰ ਝੁਕਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਂਦਿਆਂ ਊਂਘ ਆ ਜਾਣਾ ਕੋਈ ਨਾਕਾਮੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਬਿਲਕੁਲ ਆਮ ਨਤੀਜਾ ਹੈ ਜੋ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਥੋੜ੍ਹੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ: ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਂਦਿਆਂ ਊਂਘ ਆ ਜਾਣਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖ਼ਤਰਾ ਸੋਫ਼ੇ ਜਾਂ ਆਰਾਮ-ਕੁਰਸੀ ’ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਨੀਂਦ ਦੌਰਾਨ ਜਾਨਲੇਵਾ ਹਾਦਸਿਆਂ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਕਈ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਲੱਗੇ ਕਿ ਨੀਂਦ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਿੱਠ ਦੇ ਬਲ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਲਿਟਾ ਦੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਬਿਸਤਰਾ ਸਿਰਫ਼ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਵਾਲੀ ਯੋਜਨਾ ਹੈ।
ਇੱਥੇ ਗੱਲ ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੈ ਕਿ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਂਦਿਆਂ ਤੈਨੂੰ ਨੀਂਦ ਆ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਤੇਰੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ’ਤੇ ਨੀਂਦ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੈ – ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲਿਟਾਉਣਾ ਹੈ, ਇਹ ਹੇਠਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ
- ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ
- ਆਪਣਾ ਬਿਸਤਰਾ
- ਸੋਫ਼ੇ ’ਤੇ ਖ਼ਤਰਾ
- 22–67 ਗੁਣਾ
- ਸਭ ਤੋਂ ਜੋਖਮ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ
- 0–4 ਮਹੀਨੇ
- ਨੀਂਦ ਆ ਗਈ?
- ਜਾਂਚ, ਫਿਰ ਬਿਸਤਰੇ ’ਚ
ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਨਾਲ ਨੀਂਦ ਕਿਉਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ
ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਨਾਲ ਨੀਂਦ ਇਸ ਲਈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾਉਂਦਿਆਂ ਹੀ ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਆਕਸੀਟੋਸਿਨ ਹਾਰਮੋਨ ਛੱਡਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਵਹਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕੋਰਟੀਸੋਲ ਵਰਗੇ ਤਣਾਅ ਵਾਲੇ ਹਾਰਮੋਨ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤਣਾਅ ਉਤਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਨਿੱਘਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ – ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਂਦਿਆਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਸੁਸਤੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਨੀਂਦ ਦੀ ਘਾਟ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇੰਨਾ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਉਂਦਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋਣ ਲੱਗਣ।
ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵੀ ਜੁੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬੱਚੇ 24 ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ 8–12 ਵਾਰ ਦੁੱਧ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਕਈ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ (ਕਲੱਸਟਰ ਫੀਡਿੰਗ)। ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦੀ ਲੈਅ ਲਗਭਗ ਅੱਠ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਣਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਤਿੰਨ ਤੋਂ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਫੀਡਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਅਕਸਰ ਦੋ ਤੋਂ ਚਾਰ ਘੰਟੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੱਚੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਕ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਦੁੱਧ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਛੇਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਰਾਤ ਦੀ ਫੀਡ ਬਿਲਕੁਲ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ।
ਕਈ ਵਾਰ ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਦਾ ਢੰਗ ਹੀ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਲੰਮਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਲਗਭਗ ਹਰ ਫੀਡ ਬਹੁਤ ਲੰਮੀ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਕੀ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਿਰਫ਼ ਚੂਸਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਤੈਨੂੰ ਉਸਦੇ ਘੁੱਟ ਭਰਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਵੇਲੇ ਤੈਨੂੰ ਦਰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪ ਦੇਖ ਕਿ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਫੜਦਾ ਹੈ: ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਪੂਰਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੋਵੇ, ਠੋਡੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹੇ, ਨੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰਹੇ, ਉੱਪਰਲੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਦੇ ਉੱਤੇ ਤੈਨੂੰ ਹੇਠਲੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਨਾਲੋਂ ਨਿੱਪਲ ਦੁਆਲੇ ਦਾ ਗੂੜ੍ਹਾ ਘੇਰਾ ਵੱਧ ਦਿਸੇ, ਅਤੇ ਚੂਸਦਿਆਂ ਉਸਦੀਆਂ ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਗੋਲ ਰਹਿਣ। ਜੇ ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਬੈਠਦਾ ਜਾਂ ਦਰਦ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਬਾਹਰਲੇ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ – ਕਿਸੇ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਸਹਾਇਤਾ ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਲੈਕਟੇਸ਼ਨ ਸਲਾਹਕਾਰ ਕੋਲ। ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਉਨੀਂਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਪੀਂਦੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ: ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਕਾਫ਼ੀ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਫੜ। ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਸਿਰਫ਼ ਚੂਸਣ ਲੱਗ ਪਵੇ, ਤਾਂ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਦਬਾ ਅਤੇ ਦਬਾਅ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਰੱਖ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਘੁੱਟ ਭਰਨਾ ਬੰਦ ਨਾ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ ਛੱਡ ਦੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਕਰ, ਪਾਸਾ ਬਦਲ।
ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਤੂੰ ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਗ਼ਲਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੀ।
ਸੋਫ਼ੇ ਅਤੇ ਆਰਾਮ-ਕੁਰਸੀ ’ਤੇ ਖ਼ਤਰਾ
ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਸੌਂ ਜਾਣ ਲਈ ਸੋਫ਼ਾ ਅਤੇ ਆਰਾਮ-ਕੁਰਸੀ ਸਭ ਤੋਂ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਥਾਵਾਂ ਹਨ – ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਵੀ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ। ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਬਾਲ-ਰੋਗ ਮਾਹਰਾਂ ਦੀ ਸੰਸਥਾ ਅਮੈਰੀਕਨ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਪੀਡੀਐਟ੍ਰਿਕਸ (AAP) ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੇਹੱਦ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: ਜੇ ਬੱਚਾ ਉੱਥੇ ਸੌਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਲਈ ਅਚਾਨਕ ਸ਼ਿਸ਼ੂ ਮੌਤ ਸਿੰਡਰੋਮ (SIDS) ਅਤੇ ਨੀਂਦ ਦੌਰਾਨ ਜਾਨਲੇਵਾ ਹਾਦਸਿਆਂ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ 22 ਤੋਂ 67 ਗੁਣਾ ਤੱਕ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਦੋਂ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬੱਚਾ ਉੱਥੇ ਇਕੱਲਾ ਲੇਟਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਸੌਂ ਜਾਵੇਂ।
ਇਸਦਾ ਕਾਰਨ ਗੱਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਦੱਬ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਝੀਥਾਂ ਅਤੇ ਟੋਏ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਬੈਠਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਅਤੇ ਢੋਅ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਫਸ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਨਰਮ ਕੱਪੜੇ ਵਿੱਚ ਧੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਊਂਘ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੇਰੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਖਿਸਕ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਤੂੰ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਉੱਤੇ ਢਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈਂ। ਬਾਂਹ ਦੇ ਮੋੜ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਠੋਡੀ ਛਾਤੀ ਵੱਲ ਝੁਕ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਸਾਹ ਲੈਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਹ ਨੇਕ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ – ਜਾਂ ਉਹ ਟੀਵੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ’ਤੇ ਲੈ ਕੇ ਸੌਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ।
ਇਹੀ ਗੱਲ ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਵਾਲੀ ਕੁਰਸੀ, ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਹਾਣਿਆਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨਾਲ ਢੋਅ ਲਾ ਕੇ ਸਿੱਧੇ ਬੈਠਣ, ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਨੂੰ ਢਾਸਣਾ ਲਾ ਕੇ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਦੀ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ’ਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਪੇਟ ਦੇ ਬਲ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਲੇਟਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਹੈ, ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗਦੀ ਹੈਂ। ਜੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੈਨੂੰ ਊਂਘ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਸਿਰਹਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਬਾਂਹ ਦੇ ਮੋੜ ਵਿੱਚ ਖਿਸਕ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਨੀਂਦ ਆਉਣ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਲਿਟਾ ਦੇ ਜਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪੱਧਰੀ ਹੋ ਕੇ ਪਾਸੇ ਭਾਰ ਲੇਟ ਜਾ।
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਸੌਣ ਦੇਣਾ ਠੀਕ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੂੰ ਜਾਗਦੀ ਹੈਂ। ਅਚਾਨਕ ਸ਼ਿਸ਼ੂ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਬਾਰੇ ਮਾਹਰਾਂ ਦੀ ਗਾਈਡਲਾਈਨ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: ਜੇ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਲੇਟਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਸਾਹ ਦਾ ਰਾਹ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਨੀਂਦ ਆਉਣ ਲੱਗੇ ਜਾਂ ਤੇਰਾ ਧਿਆਨ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਲੱਗ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਫ਼ੋਨ ਵੱਲ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਪਿੱਠ ਦੇ ਬਲ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਲਿਟਾ ਦੇ। ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਾਹ ਦੇ ਰਾਹ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ:
ਤੂੰ ਅੱਧੀ ਸਿੱਧੀ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠੀ ਹੈਂ, ਨਾ ਪੱਧਰੀ ਲੇਟੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਗੱਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀ ਧੱਸੀ ਹੋਈ।
ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਛਾਤੀ ਲਾ ਕੇ ਲੇਟਿਆ ਹੈ, ਸਿਰ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਮੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਨੱਕ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹਨ, ਠੋਡੀ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਕੰਬਲ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਿਰਫ਼ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ।
ਤੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੇਖਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈਂ: ਗੁਲਾਬੀ ਬੁੱਲ੍ਹ, ਸ਼ਾਂਤ ਸਾਹ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਆਮ ਕਸਾਵਟ।
ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਖ਼ਾਸ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗਾਈਡਲਾਈਨ ਮੁਤਾਬਕ ਉਦੋਂ ਵੀ ਅਚਾਨਕ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਨਵਜੰਮਿਆ ਬੱਚਾ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਾਂ ਬਣੀ ਔਰਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ’ਤੇ ਪੇਟ ਦੇ ਬਲ ਲੇਟਿਆ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈਂ ਜਾਂ ਤੈਨੂੰ ਦਰਦ ਦੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਦਵਾਈਆਂ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਘੰਟੀ ਵਜਾ ਕੇ ਸਟਾਫ਼ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਜਾਂ ਬੱਚਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਫੜਾ ਦੇ।
ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਸੌਣ ਦੇਣਾ ਠੀਕ ਹੈ – ਜਦ ਤੱਕ ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ।
ਜਦੋਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋਣ ਲੱਗਣ
ਨੀਂਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਇਸਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਹਿਲਾਂ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਹੀ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਤ੍ਰਭਕ ਕੇ ਜਾਗਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇ:
ਤੈਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਉਬਾਸੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਲਕਾਂ ਭਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤੇਰਾ ਸਿਰ ਝੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਤੂੰ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਤ੍ਰਭਕ ਕੇ ਜਾਗਦੀ ਹੈਂ।
ਤੂੰ ਇੱਕੋ ਲਾਈਨ ਕਈ ਵਾਰ ਪੜ੍ਹਦੀ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਕੁਝ ਮਿੰਟ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।
ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪੱਕਾ ਨਿਯਮ: ਜੇ ਇਸ ਰਾਤ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵੀ ਊਂਘ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਬਾਕੀ ਰਾਤ ਤੂੰ ਆਰਾਮ-ਕੁਰਸੀ ਜਾਂ ਸੋਫ਼ੇ ’ਤੇ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਚੁੰਘਾਏਂਗੀ, ਅਤੇ ਹਰ ਫੀਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰਾਤ ਦੀ ਫੀਡ ਵੇਲੇ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿਣਾ ਸੌਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ:
ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਥਾਂ ਹਲਕੀ ਰੌਸ਼ਨੀ: ਮੱਧਮ ਨਾਈਟ ਲਾਈਟ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਦਿਸਦਾ ਰਹੇ। ਛੱਤ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਿੱਧੀ ਬੈਠ: ਪੈਰ ਫ਼ਰਸ਼ ’ਤੇ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਪੇਟ ਕੇ ਨਹੀਂ। ਪਾਸਾ ਬਦਲਦਿਆਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਮੋਢੇ ਘੁਮਾ ਲੈ।
ਗਰਮ ਪੀਣ ਦੀ ਥਾਂ ਪਾਣੀ: ਢੱਕਣ ਵਾਲੀ ਬੋਤਲ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ। ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਂਦਿਆਂ ਗਰਮ ਚਾਹ ਜਾਂ ਕੌਫ਼ੀ ਨਾ ਪੀ – ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਊਂਘ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਝੁਲਸ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕੈਫ਼ੀਨ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ: ਦਿਨ ਵਿੱਚ 200 ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ ਤੱਕ, ਯਾਨੀ ਲਗਭਗ ਦੋ ਕੱਪ ਫ਼ਿਲਟਰ ਕੌਫ਼ੀ, ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਬੱਚੇ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੀਤੀ ਕੌਫ਼ੀ ਤੈਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਗਾਈ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਲਈ ਐਨਰਜੀ ਡਰਿੰਕਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ।
ਫ਼ੋਨ ਦੀ ਸਹੀ ਵਰਤੋਂ: ਰੌਸ਼ਨੀ, ਅਲਾਰਮ ਅਤੇ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਕਾਲ ਲਈ ਹਾਂ; ਬੱਚਾ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸੁੱਤਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਕ੍ਰੋਲ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਚਾਰਜਿੰਗ ਕੇਬਲ ਬਿਸਤਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖ।
ਹੌਲਾ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ ਅਲਾਰਮ: ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਿਆਂ ਇਸਨੂੰ ਲਗਭਗ ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਲਈ ਲਾ ਦੇ, ਜੋ ਦੋ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਇੱਕ ਫੀਡ ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲਿਟਾਉਣਾ ਯਾਦ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਇਹ ਤਰੀਕੇ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਵੀ ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਚੇਤਾਵਨੀ ਵਾਲੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਦਿਸੇ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲਿਟਾ ਦੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਜਗਾ, ਜਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾਸੇ ਭਾਰ ਲੇਟ ਜਾ।
ਥਕਾਵਟ ਨੂੰ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਪਰ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਆ ਕੇ ਘੇਰੇ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਕਿੱਥੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੌਂਦਾ ਹੈ
ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੁਹਾਡੇ ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸੌਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਹਤ ਅਧਿਕਾਰੀ ਇਸਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਪੂਰੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਸ਼ਿਸ਼ੂ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਬਾਰੇ ਬਾਲ-ਰੋਗ ਮਾਹਰ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਗਾਈਡਲਾਈਨ (2022) ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਪਹਿਲੇ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ – ਇਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਸ਼ਿਸ਼ੂ ਮੌਤ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕੋ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸੌਣਾ ਵੀ ਬਚਾਅ ਕਰਦਾ ਹੈ: AAP ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਖ਼ਤਰੇ ਨੂੰ 50 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਤੱਕ ਘਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇੱਥੇ ਤਿੰਨ ਸ਼ਬਦ ਅਕਸਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਰਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰੂਮ-ਸ਼ੇਅਰਿੰਗ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ: ਤੁਹਾਡੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਦਾ ਆਪਣਾ ਬਿਸਤਰਾ – ਇਹੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਹੈ। ਬੈੱਡ-ਸ਼ੇਅਰਿੰਗ ਜਾਂ ਪਰਿਵਾਰਕ ਬਿਸਤਰੇ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ: ਬੱਚਾ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਇੱਕੋ ਸਤ੍ਹਾ ’ਤੇ ਸੌਂਦੇ ਹਨ। ਕੋ-ਸਲੀਪਿੰਗ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮਾਹਰ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਨ।
ਪਰਿਵਾਰਕ ਬਿਸਤਰੇ ਬਾਰੇ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ਾਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਸਿਹਤ ਅਧਿਕਾਰੀ ਇਸਨੂੰ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਲਈ ਸਾਫ਼ ਸ਼ਰਤਾਂ ਨਾਲ ਠੀਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣਾ ਸੌਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। AAP ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਫ਼ਾਰਮੂਲਾ ਦੁੱਧ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਬੱਚੇ ਦੇ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ: ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਚੋਣ ਬੈੱਡਸਾਈਡ ਕ੍ਰਿਬ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਬਿਸਤਰਾ ਚੁਣਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਦੋਂ, ਜਦੋਂ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਮਨਾਹੀ ਵਾਲੇ ਕਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਲਾਗੂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਹਰ ਰਾਤ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ – ਸਿਰਫ਼ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਫ਼ਾਰਮੂਲਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਗੱਲ ਵੱਖਰੀ ਕਿਉਂ ਹੈ? ਡਰਹਮ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਖੋਜਕਾਰਾਂ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਿਰੀਖਣ ਕੀਤਾ: ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਦੀ ਉਚਾਈ ’ਤੇ, ਸਿਰਹਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਪੱਧਰਾ ਲਿਟਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੁਆਲੇ ਬਚਾਅ ਵਾਂਗ ਮੁੜ ਕੇ ਲੇਟਦੀਆਂ ਸਨ। ਬੋਤਲ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਉੱਪਰ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਉਚਾਈ ’ਤੇ ਲੇਟੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਕਈ ਵਾਰ ਸਿਰਹਾਣਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ। ਜੇ ਤੂੰ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਬੋਤਲ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈਂ, ਚਾਹੇ ਫ਼ਾਰਮੂਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੱਢਿਆ ਹੋਇਆ ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਤਾਂ ਇਸ ਲਈ ਬੈੱਡਸਾਈਡ ਕ੍ਰਿਬ ਵਧੇਰੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਚੋਣ ਹੈ।
ਬੈੱਡਸਾਈਡ ਕ੍ਰਿਬ ਤੇਰੇ ਬਿਸਤਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਤੇਰੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਤ੍ਹਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਤੇਰੀ ਬਾਂਹ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਉਂ ਲਗਾ:
ਉਚਾਈ ਇਉਂ ਸੈੱਟ ਕਰ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਸਤ੍ਹਾਵਾਂ ਇੱਕੋ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਆਈਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਨਾਲ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਨਾਲ ਪੱਕਾ ਬੰਨ੍ਹ ਦੇ।
ਹਥੇਲੀ ਪੱਧਰੀ ਰੱਖ ਕੇ ਜਾਂਚ ਕਿ ਦੋਵਾਂ ਗੱਦਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੋਈ ਝੀਥ ਨਾ ਰਹੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਫਸ ਸਕੇ।
ਸਿਰਫ਼ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਆਇਆ ਅਸਲੀ ਗੱਦਾ ਹੀ ਵਰਤ, ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਵਾਧੂ ਪਰਤ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਬੈੱਡਸਾਈਡ ਕ੍ਰਿਬ ਪੱਕਾ ਜੁੜਿਆ ਨਹੀਂ, ਪਾਸੇ ਵਾਲੀ ਜਾਲੀ ਉੱਪਰ ਹੀ ਰਹੇ।
ਨਿਰਮਾਤਾ ਦੀ ਦੱਸੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਭਾਰ ਦੀ ਹੱਦ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨਾਲ ਰੱਖੇ ਜਾਲੀਦਾਰ ਬੇਬੀ ਬੈੱਡ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦੇ।
ਖ਼ਰੀਦਣ ਵੇਲੇ ਲੇਬਲ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਬੈੱਡਸਾਈਡ ਕ੍ਰਿਬ ਤੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਿਆਰ ਉੱਤੇ ਖਰਾ ਉਤਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ – ਜਿਵੇਂ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ EN 1130। ਜਾਲੀਦਾਰ ਬੇਬੀ ਬੈੱਡ, ਜਿਸਦਾ ਇੱਕ ਪਾਸਾ ਤੂੰ ਆਪ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ, ਬੈੱਡਸਾਈਡ ਕ੍ਰਿਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜੇ ਬੈੱਡਸਾਈਡ ਕ੍ਰਿਬ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਬੇਸੀਨੈੱਟ ਜਾਂ ਬੇਬੀ ਬੈੱਡ ਵੀ ਓਨੀ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੌਣ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ – ਬਸ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਪਰਿਵਾਰਕ ਬਿਸਤਰਾ ਕਦੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਨਾਹੀ ਵਾਲੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦੇ ਹੁੰਦਿਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਿਆਰੀ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ। ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸੌਂਦਾ ਹੈ, ਜੇ:
ਤੂੰ, ਤੇਰਾ ਸਾਥੀ ਜਾਂ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸਿਗਰਟ ਜਾਂ ਵੇਪ ਪੀਂਦਾ ਹੈ – ਭਾਵੇਂ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਹਰ ਹੀ ਪੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੋਵੇ – ਜਾਂ ਤੂੰ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੌਰਾਨ ਸਿਗਰਟ ਪੀਤੀ ਹੈ।
ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਤੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ, ਜਾਂ ਭੰਗ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਸ਼ਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਸਿੱਧਾ ਨਿਯਮ: ਜਿਸ ਸ਼ਾਮ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸੌਂਦਾ ਹੈ।
ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਦਵਾਈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨੀਂਦ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਜਾਗਣਾ ਔਖਾ ਕਰਦੀ ਹੈ (ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਅੱਗੇ)।
ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੰਮਿਆ ਸੀ, ਯਾਨੀ ਗਰਭ ਦੇ ਪੂਰੇ 37 ਹਫ਼ਤੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ (37+0 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ), ਜਾਂ ਜਨਮ ਵੇਲੇ ਉਸਦਾ ਭਾਰ 2,500 ਗ੍ਰਾਮ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸੀ। ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ਾਂ ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਉਮਰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦੀਆਂ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਗੱਲ ਲਾਗੂ ਨਾ ਰਹੇ।
ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਫ਼ਾਰਮੂਲਾ ਦੁੱਧ ਪੀਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇਰੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਵਿੱਚ ਕੱਸ ਕੇ ਲਪੇਟਿਆ (ਸਵੈਡਲ ਕੀਤਾ) ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਪਿਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਭੈਣ-ਭਰਾ, ਦਾਦਾ-ਦਾਦੀ ਜਾਂ ਨਾਨਾ-ਨਾਨੀ, ਜਾਂ ਬੇਬੀਸਿਟਰ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ।
ਹੇਠਲੀ ਸਤ੍ਹਾ ਨਰਮ ਹੈ: ਸੋਫ਼ਾ, ਆਰਾਮ-ਕੁਰਸੀ, ਵਾਟਰਬੈੱਡ ਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਧੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਗੱਦਾ।
ਤੂੰ ਬੀਮਾਰ ਹੈਂ ਜਾਂ ਇੰਨੀ ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈਂ ਕਿ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਹੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਕਰ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈਂ।
ਦਵਾਈਆਂ: ਨੀਂਦ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ ਓਪੀਓਇਡ ਵਰਗੀਆਂ ਦਰਦ ਦੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਦਵਾਈਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਜੋ ਕੁਝ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੀਜ਼ੇਰੀਅਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਨੀਂਦ ਦੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ, ਕੁਝ ਡਿਪਰੈਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਐਲਰਜੀ ਜਾਂ ਸਫ਼ਰ ਦੌਰਾਨ ਜੀਅ ਕੱਚਾ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ, ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਪਰਚੀ ਨੀਂਦ ਦੀ ਦਵਾਈ ਵਜੋਂ ਵੀ ਵਿਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਬਾਰੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਦਵਾਈ ਨਾਲ ਆਏ ਪਰਚੇ ਵਿੱਚ ਗੱਡੀ ਜਾਂ ਮਸ਼ੀਨ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਕੋਈ ਦਵਾਈ ਬੰਦ ਨਾ ਕਰ। ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਫਾਰਮੇਸੀ, ਡਾਕਟਰ ਦੇ ਕਲਿਨਿਕ ਜਾਂ ਗਰਭ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਦੌਰਾਨ ਦਵਾਈਆਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਕਿਸੇ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਸਲਾਹ ਲੈ। ਜੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਪੱਕਾ ਪਤਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਰਾਤ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸੌਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਤੂੰ ਪੁੱਛ ਲਈਂ।
ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ? AAP ਇਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਖ਼ਤਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਥਕਾਵਟ ਕਾਰਨ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਜਾਗਦਾ ਹੈ; ਸਿਹਤ ਅਧਿਕਾਰੀ ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਘਟੀ ਹੋਈ ਯੋਗਤਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਅੰਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੱਦ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਾਫ਼ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹਨ: ਬੁਖ਼ਾਰ ਜਾਂ ਪੇਟ ਦੀ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ, ਇੱਕੋ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰ ਊਂਘ ਆ ਜਾਣਾ, ਜਾਂ ਇਹ ਯਾਦ ਨਾ ਰਹਿਣਾ ਕਿ ਤੂੰ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਟਾਇਆ ਸੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ: ਅਜਿਹੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਫੀਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮਦਦ ਲੈਂਦੀ ਹੈਂ – ਕਿੱਥੋਂ, ਇਹ ਹੇਠਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਬੱਚਾ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰਕ ਬਿਸਤਰਾ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਜੋਖਮ ਭਰਿਆ ਹੈ, ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਵੀ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸਿਗਰਟ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦਾ। AAP ਮੁਤਾਬਕ ਇਸ ਸਮੇਂ ਖ਼ਤਰਾ ਪਰਿਵਾਰਕ ਬਿਸਤਰੇ ਦੇ ਮੂਲ ਖ਼ਤਰੇ ਨਾਲੋਂ ਪੰਜ ਤੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਮਾਪੇ ਇੰਨੇ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਾਸ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨੀਂਦ ਨਾ ਆਵੇ। ਇੱਕ ਰਾਤ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ:
ਯੋਜਨਾ A: ਤੂੰ ਜਿੱਥੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਲੱਗੇ ਉੱਥੇ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾ, ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਹਰ ਫੀਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਪਿੱਠ ਦੇ ਬਲ ਆਪਣੇ ਬੈੱਡਸਾਈਡ ਕ੍ਰਿਬ ਜਾਂ ਬੇਬੀ ਬੈੱਡ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ – ਤੈਨੂੰ ਆਪ ਨੀਂਦ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ।
ਯੋਜਨਾ B: ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਲੱਗੇ ਕਿ ਊਂਘ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲਿਟਾਉਣਾ ਤੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਨਾਲੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬਿਹਤਰ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਤੂੰ ਜਾਗੇਂ, ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਟਾ ਦੇ।
ਕਦੇ ਨਹੀਂ: ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਸੋਫ਼ੇ ਜਾਂ ਆਰਾਮ-ਕੁਰਸੀ ’ਤੇ ਸੌਂ ਜਾਣਾ – ਅਤੇ ਕੋਈ ਪਰਿਵਾਰਕ ਬਿਸਤਰਾ ਨਹੀਂ, ਜੇ ਮਨਾਹੀ ਵਾਲੇ ਕਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯੋਜਨਾ B ਕੋਈ ਨਾਕਾਮੀ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਸੰਭਾਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤਾਕਤ ਜਵਾਬ ਦੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਾਮ ਲਈ ਚੈੱਕਲਿਸਟ
ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂਚ ਕਿ ਕੀ ਮਨਾਹੀ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਹੀ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਅਜੇ ਸਾਫ਼ ਸੋਚ ਸਕਦੀ ਹੈਂ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਬਿਸਤਰੇ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲੈ – ਰਾਤ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵਜੇ ਕੋਈ ਸਿਰਹਾਣੇ ਪਾਸੇ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਹਰ ਨੁਕਤੇ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਕਾਰਨ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ:
ਸਖ਼ਤ ਗੱਦਾ: ਵਾਟਰਬੈੱਡ, ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਧੱਸੇ ਗੱਦੇ ਅਤੇ ਨਰਮ ਟੌਪਰ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਧੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਤੇ ਨੱਕ ਢੱਕੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਮੋਟਾ, ਨਰਮ ਟੌਪਰ ਉਤਾਰ ਦੇਣਾ ਹੀ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।
ਸਿਰਹਾਣਾ ਬੱਚੇ ਤੋਂ ਦੂਰ: ਇੱਕ ਪਤਲਾ ਸਿਰਹਾਣਾ ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਵੇ, ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਉਸ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਹੇਠਾਂ, ਤੇਰੀ ਛਾਤੀ ਦੀ ਉਚਾਈ ’ਤੇ ਪੱਧਰਾ ਲੇਟੇ।
ਤੇਰਾ ਕੰਬਲ ਸਿਰਫ਼ ਲੱਕ ਤੱਕ: ਨਿੱਘਾ, ਪੂਰੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਟੌਪ ਪਾਇਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਸਨੂੰ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ। ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਲੇਵਾ ਹਾਦਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਜਾਂ ਸਿਰ ਅਕਸਰ ਬਿਸਤਰੇ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਆਪਣਾ ਸਲੀਪਿੰਗ ਬੈਗ: ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਕਦੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਕੰਬਲ ਹੇਠਾਂ ਨਹੀਂ ਸੌਂਦਾ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਪਰਤਾਂ ਨਹੀਂ ਪਹਿਨਦਾ।
ਤੇਰੇ ਪਾਸੇ: ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲੇਟਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਦੋ ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚਾ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਉਸ ਵੱਲ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਪਿੱਠ ਦੇ ਬਲ ਲੇਟਿਆ ਹੋਵੇ।
ਨਾ ਝੀਥ, ਨਾ ਕਿਨਾਰਾ: ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਨਾ ਗੱਦੇ ਅਤੇ ਕੰਧ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖਿਸਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਬਿਸਤਰੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਬਿਸਤਰਾ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲੱਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਕੰਧ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦੇ। ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਤੌਲੀਏ ਅਤੇ ਸਿਰਹਾਣੇ ਝੀਥ ਭਰਨ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਵੱਖਰੀਆਂ ਲਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੈੱਡ ਰੇਲਿੰਗਾਂ ਅਤੇ ਡੰਡਿਆਂ ਵਾਲੇ ਹੈੱਡਬੋਰਡ ਫੰਦਾ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪੱਕਾ ਜੁੜਿਆ ਬੈੱਡਸਾਈਡ ਕ੍ਰਿਬ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।
ਨਰਸਿੰਗ ਸਿਰਹਾਣਾ ਬਾਹਰ: ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਦੀ ਖੋਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਬੱਚਾ ਮੂੰਹ ਦੇ ਭਾਰ ਕੱਪੜੇ ਵੱਲ ਲੁੜ੍ਹਕ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਾਰਾਂ ਅਤੇ ਡੋਰੀਆਂ ਦੂਰ: ਚਾਰਜਿੰਗ ਕੇਬਲ ਅਤੇ ਡੋਰੀਆਂ ਬੱਚੇ ਦਾ ਗਲਾ ਘੁੱਟ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਵੈਡਲ ਨਹੀਂ, ਕੁਝ ਵੀ ਭਾਰੀ ਨਹੀਂ: ਕੱਸ ਕੇ ਲਪੇਟਿਆ ਬੱਚਾ ਨਾ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਕੱਪੜਾ ਹਟਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਤੈਨੂੰ ਜਗਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਭਾਰ ਵਾਲੇ (ਵੇਟਿਡ) ਸਲੀਪਿੰਗ ਬੈਗ ਅਤੇ ਕੰਬਲ ਕਦੇ ਵੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਰਮੀ ਨਹੀਂ, ਜਾਨਵਰ ਨਹੀਂ, ਭੈਣ-ਭਰਾ ਨਹੀਂ: ਨਾ ਟੋਪੀ, ਨਾ ਵਾਧੂ ਕੰਬਲ, ਕਮਰਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਠੰਢਾ ਹੀ ਰਹੇ – ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਬੱਚੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸੌਂਦੇ।
ਛੁੱਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਦਾਦਾ-ਦਾਦੀ ਜਾਂ ਨਾਨਾ-ਨਾਨੀ ਦੇ ਘਰ ਓਪਰੇ ਬਿਸਤਰੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਂਚ। ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਹਰ ਰਾਤ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਟਾਉਂਦੀ ਹੈਂ: ਇਹ ਤਿਆਰੀ ਉਸ ਇੱਕ ਰਾਤ ਲਈ ਤੇਰਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਜਾਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਲੇਟ ਕੇ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣਾ
ਲੇਟ ਕੇ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਨਾਲ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉੱਠਣਾ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਅਤੇ ਇਹ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਣੇਪੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਤੇ ਸੀਜ਼ੇਰੀਅਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਪਿੱਠ ਅਤੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੀਆਂ ਕੁਝ ਵਾਰ ਅਕਸਰ ਔਖਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਬਿਹਤਰ ਹੈ ਕਿ ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਅਭਿਆਸ ਕਰ:
ਪੱਧਰੇ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗੱਦੇ ’ਤੇ ਪਾਸੇ ਭਾਰ ਲੇਟ ਜਾ। ਇੱਕ ਪਤਲਾ ਸਿਰਹਾਣਾ ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਲੋੜ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇੱਕ ਪਿੱਠ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਤੇਰੇ ਗੋਡਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤੇਰੀ ਹੇਠਲੀ ਬਾਂਹ ਤੇਰੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਸਿਰ ਦੇ ਉੱਪਰ ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਸਿਰਹਾਣੇ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਹੋਵੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਨਹੀਂ।
ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਭਾਰ ਬਿਲਕੁਲ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਲਿਟਾ, ਪੇਟ ਨਾਲ ਪੇਟ ਲਾ ਕੇ, ਕੰਨ, ਮੋਢਾ ਅਤੇ ਕੁੱਲ੍ਹਾ ਇੱਕ ਸੇਧ ਵਿੱਚ।
ਉਸਦਾ ਨੱਕ ਤੇਰੇ ਨਿੱਪਲ ਦੀ ਉਚਾਈ ’ਤੇ ਹੋਵੇ, ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸਿਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਿੱਛੇ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਚੌੜਾ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਉੱਤੇ ਝੁਕਣ ਦੀ ਥਾਂ, ਉੱਪਰਲੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਫੜ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ।
ਜੇ ਛਾਤੀ ਉਸਦੇ ਨੱਕ ’ਤੇ ਦਬਾਅ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ – ਇਸ ਨਾਲ ਸਿਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਿੱਛੇ ਝੁਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਲਈ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ, ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਪਾਸਾ ਬਦਲ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ।
ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਕੋਨੇ ਤੋਂ ਮਸੂੜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਾ। ਇਸ ਨਾਲ ਚੂਸਣ ਦੀ ਪਕੜ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਖਿੱਚੇ ਬਿਨਾਂ ਛੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜੇ ਫਿਰ ਵੀ ਊਂਘ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਇਉਂ ਲੇਟੀ ਹੋਵੇਂ: ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਪਿੱਠ ਦੇ ਬਲ, ਛਾਤੀ ਦੀ ਉਚਾਈ ’ਤੇ ਸਿਰਹਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਪੱਧਰਾ ਲੇਟਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਉਸ ਵੱਲ, ਗੋਡੇ ਮੁੜੇ ਹੋਏ, ਤੇਰੀ ਬਾਂਹ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਦੇ ਉੱਪਰ। ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ, ਜਿਸਨੂੰ “ਕਡਲ ਕਰਲ” ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਡਰਹਮ ਦੇ ਖੋਜਕਾਰਾਂ ਨੇ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੇਖਿਆ। ਇਹ ਇਕੱਠੇ ਸੌਣ ਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ “ਛਾਤੀ ਦੀ ਉਚਾਈ ’ਤੇ, ਸਿਰਹਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ” ਵਾਲੇ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸੀਜ਼ੇਰੀਅਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਿਯਮ ਇਹ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੈਨੂੰ ਨੀਂਦ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਰਦ ਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਮਿਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੌਂ ਸਕਦੀ। ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘੰਟੀ ਵਜਾ ਕੇ ਸਟਾਫ਼ ਨੂੰ ਬੁਲਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਬੱਚਾ ਵਾਪਸ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛ ਕਿ ਕਿਹੜੀ ਦਵਾਈ ਨਾਲ ਨੀਂਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਬਿਨਾਂ ਜਗਾਏ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲਿਟਾਈਏ
“ਵਾਪਸ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ” ਕਹਿਣਾ ਸੌਖਾ ਹੈ – ਅਕਸਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਇਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲਿਟਾਇਆ ਕਿਵੇਂ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਤਰੀਕੇ ਤੇਰੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸੁੱਤਾ ਰਹਿਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ:
ਪਹਿਲਾਂ ਤਿਆਰੀ: ਬੱਚੇ ਦਾ ਡਾਇਪਰ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਪਾਸਾ ਬਦਲਦਿਆਂ ਬਦਲ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਸਲੀਪਿੰਗ ਬੈਗ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਾ ਦੇ। ਜੇ ਤੂੰ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬੋਤਲ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਬਿਸਤਰਾ ਨਿੱਘਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲਿਟਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕੱਢ ਦੇ।
ਗੂੜ੍ਹੀ ਨੀਂਦ ਤੱਕ ਉਡੀਕ ਕਰ: ਸਾਹ ਇੱਕਸਾਰ ਹੋਵੇ, ਚਿਹਰਾ ਢਿੱਲਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਚੁੱਕੀ ਹੋਈ ਨਿੱਕੀ ਬਾਂਹ ਢਿੱਲੀ ਹੋ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗ ਪਵੇ।
ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਛੁਡਾ: ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਮੂੰਹ ਦੇ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਚੂਸਣ ਦੀ ਖਿੱਚ ਘੱਟ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਥਾਂ ਖਿਸਕਾ: ਲੇਟੇ-ਲੇਟੇ ਹੀ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਬੈੱਡਸਾਈਡ ਕ੍ਰਿਬ ਵਿੱਚ ਖਿਸਕਾ ਦੇ। ਜੇ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲਿਜਾਣਾ ਪਵੇ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਲੱਤਾਂ ਰੱਖ, ਫਿਰ ਪਿੱਠ ਅਤੇ ਸਿਰ।
ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਰਹਿਣ ਦੇ: ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਉਸਦੇ ਪੇਟ ’ਤੇ ਪੱਧਰਾ ਰੱਖਿਆ ਰਹੇ। ਰੌਸ਼ਨੀ ਮੱਧਮ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਨਾ ਬੋਲ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਹੌਲੀ ਬੋਲ।
ਕੀ ਪਹਿਲਾਂ ਡਕਾਰ ਦਿਵਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ? ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ। ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਅਕਸਰ ਘੱਟ ਹਵਾ ਨਿਗਲਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਡਕਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਜੇ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਉਸਨੂੰ ਡਕਾਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਲਿਟਾ ਸਕਦੀ ਹੈਂ – ਪਿੱਠ ਦੇ ਬਲ ਲੇਟਣ ਕਾਰਨ ਉਸਨੂੰ ਉੱਥੂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਚੂਸਣੀ ਲਿਟਾਉਣ ਵੇਲੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਅਚਾਨਕ ਸ਼ਿਸ਼ੂ ਮੌਤ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਵੀ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਡੀਕ ਕਰ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ – ਗਾਈਡਲਾਈਨ ਮੁਤਾਬਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ। ਜੇ ਇਹ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਨਾ ਪਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਡੋਰੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਫਿਰ ਜਾਗ ਜਾਵੇ? ਹੱਥ ਪੇਟ ’ਤੇ ਰੱਖ, ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਗੁਣਗੁਣਾ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਉਡੀਕ ਕਰ। ਜੇ ਉਹ ਰੋਂਦਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਚੁੱਕ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ। ਜੇ ਉਸਨੂੰ ਭੁੱਖ ਲੱਗੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਲੈ। ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਪੱਕੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ, ਬਸ ਤੇਰੇ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਹੱਦ ਹੈ: ਜੇ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋਣ ਲੱਗਣ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਸਾਥੀ ਸੰਭਾਲ ਲਵੇ, ਜਾਂ ਤੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾਸੇ ਭਾਰ ਲੇਟ ਕੇ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾ ਅਤੇ ਜਾਗਦਿਆਂ ਹੀ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਟਾ ਦੇ।
ਕੀ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ ਹੀ ਸੌਂਦਾ ਹੈ? ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਆਮ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਗ਼ਲਤੀ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਵੀ ਲਿਟਾਉਣ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਰਦੀ ਰਹਿ, ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਦੀ ਝਪਕੀ ਦੌਰਾਨ ਵੀ।
ਕੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਦਬਾ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?
ਹਾਂ, ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਘੱਟ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮਾਹਰ ਇਸਨੂੰ ਓਵਰਲੇਇੰਗ, ਯਾਨੀ ਬੱਚੇ ਉੱਤੇ ਪਲਟ ਜਾਣਾ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਦੋ ਹੋਰ ਆਮ ਹਾਦਸੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ਸਿਰਹਾਣਾ ਜਾਂ ਕੰਬਲ ਬੱਚੇ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ’ਤੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਹ ਗੱਦੇ ਅਤੇ ਕੰਧ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਤੇਰਾ ਜਾਗਣਾ ਔਖਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਰਮ ਸਤ੍ਹਾਵਾਂ ਖ਼ਤਰੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਧਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ – ਇਸੇ ਲਈ ਇਹ ਨੁਕਤੇ ਮਨਾਹੀ ਵਾਲੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਲਈ: ਸਰਕਾਰੀ ਅੰਕੜਿਆਂ ਮੁਤਾਬਕ 2022 ਵਿੱਚ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ 91 ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਅਚਾਨਕ ਸ਼ਿਸ਼ੂ ਮੌਤ ਸਿੰਡਰੋਮ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਯਾਨੀ ਲਗਭਗ 10,000 ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ – ਵੀਹ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਦਰ ਲਗਭਗ ਪੰਜ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨੀਂਦ ਬਾਰੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਲੇਖ ਦੇ ਅੰਕੜੇ ਇਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਕ ਦੁਰਲੱਭ ਖ਼ਤਰਾ ਕਿੰਨਾ ਵਧਦਾ ਜਾਂ ਘਟਦਾ ਹੈ।
ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਉੱਤੇ ਪਲਟ ਜਾਣਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨੀਂਦ ਦੀ ਸਮਝ ਇਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਘਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਨੀਂਦ ਆ ਗਈ – ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਇਹ ਹੋ ਗਿਆ: ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਂਦਿਆਂ ਤੈਨੂੰ ਨੀਂਦ ਆ ਗਈ, ਤੂੰ ਤ੍ਰਭਕ ਕੇ ਜਾਗੀ, ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਲੇਟਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਲੈ ਅਤੇ ਇਹ ਕਦਮ ਠੀਕ ਇਸੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਕਰ:
ਚੰਗੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਦੇਖ: ਫ਼ੋਨ ਦੀ ਟਾਰਚ ਜਾਂ ਲਾਈਟ ਜਗਾ। ਕੀ ਚਿਹਰਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ? ਕੀ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਸਾਹ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਕੀ ਬੁੱਲ੍ਹ ਅਤੇ ਜੀਭ ਗੁਲਾਬੀ ਹਨ? ਸਾਂਵਲੀ ਜਾਂ ਗੂੜ੍ਹੀ ਚਮੜੀ ’ਤੇ ਨੀਲਾਪਣ ਉੱਥੇ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਉਹ ਛੂਹਣ ’ਤੇ ਹਿੱਲਦਾ-ਜੁੱਲਦਾ ਹੈ?
ਜੇ ਕੁਝ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ: ਫ਼ੌਰਨ 112 ਮਿਲਾ। ਜੇ ਉਹ ਆਮ ਵਾਂਗ ਸਾਹ ਨਹੀਂ ਲੈ ਰਿਹਾ, ਢਿੱਲਾ ਪੈ ਗਿਆ ਹੈ, ਨੀਲਾ ਜਾਂ ਸਲੇਟੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਐਂਬੂਲੈਂਸ ਬੁਲਾ। ਫ਼ੋਨ ਦਾ ਸਪੀਕਰ ਚਾਲੂ ਕਰ, ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤ ਸਤ੍ਹਾ ’ਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫ਼ਰਸ਼ ’ਤੇ ਲਿਟਾ, ਅਤੇ ਫ਼ੋਨ ਨਾ ਕੱਟ: ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਲਾਈਨ ’ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਦਦ ਪਹੁੰਚਣ ਤੱਕ ਤੈਨੂੰ ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਦੱਸਦਾ ਰਹੇਗਾ।
ਜੇ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ: ਉਸਨੂੰ ਪਿੱਠ ਦੇ ਬਲ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਲਿਟਾ ਦੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਸੌਂ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਤੇਰੀ ਵਾਰੀ: ਕੁਝ ਪੀ ਲੈ, ਫਿਰ ਲੇਟ ਜਾ, ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਸ਼ਾਮ ਲਈ ਇੱਕ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ।
ਆਮ ਸਾਹ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਬੇਤਰਤੀਬ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। 5 ਤੋਂ 10 ਸਕਿੰਟ ਦੇ ਠਹਿਰਾਅ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੱਚਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸਾਹ ਲੈਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਰੰਗ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ, ਆਮ ਹਨ। ਜਾਂਚ ਲਈ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਪਸਲੀਆਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਉਸਦੇ ਪੇਟ ’ਤੇ ਰੱਖ ਅਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਕਿ ਪੇਟ ਉੱਪਰ-ਹੇਠਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਪਰ 20 ਸਕਿੰਟ ਤੋਂ ਲੰਮਾ ਸਾਹ ਰੁਕਣਾ, ਆਰਾਮ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਪ੍ਰਤੀ ਮਿੰਟ 60 ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਾਹ, ਹਰ ਸਾਹ ਨਾਲ ਕਰਾਹੁਣਾ, ਜਾਂ ਪਸਲੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਮੜੀ ਦਾ ਅੰਦਰ ਧੱਸਣਾ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਹੈ – 112 ਮਿਲਾ।
ਕੀ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਨੀਲਾ, ਸਲੇਟੀ, ਬਹੁਤ ਫਿੱਕਾ ਜਾਂ ਢਿੱਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਾਂ ਉਸਨੇ ਸਾਹ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਸੀ – ਅਤੇ ਹੁਣ ਫਿਰ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੈ? ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਦਿਖਾ – ਰਾਤ ਨੂੰ ਹਸਪਤਾਲ ਦੀ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ। ਜੇ ਉਹ ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ 112 ਮਿਲਾ।
ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਦੇਣ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫ਼ਾਇਦਾ ਨਹੀਂ। ਮਾਹਰ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਉਂਦਿਆਂ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਨੀਂਦ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ਾਂ ਇਸੇ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਵੀ ਇਸ ਡਰ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈ: ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਕਿੱਥੇ ਹੋਰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਠੀਕ ਅਜਿਹੇ ਪਲ ਲਈ ਭਰੋਸਾ ਸ਼ਿਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਫ਼ਸਟ-ਏਡ ਕੋਰਸ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਥਾਨਕ ਸਹਾਇਤਾ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਜਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਇੰਨਾ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲਈ ਹੋਵੇ।
ਤੇਰਾ ਸਾਥੀ ਇਉਂ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ
ਦੁੱਧ ਸਿਰਫ਼ ਤੂੰ ਚੁੰਘਾ ਸਕਦੀ ਹੈਂ। ਬਾਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਦੋਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ – ਇਉਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਨੀਂਦ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਕੌਣ ਕੀ ਸੰਭਾਲੇਗਾ, ਇਹ ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਹੀ ਤੈਅ ਕਰ ਲਵੋ – ਅੱਧੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਲਿਆਉਣਾ ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਲਿਟਾਉਣਾ: ਤੇਰਾ ਸਾਥੀ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਬੈੱਡਸਾਈਡ ਕ੍ਰਿਬ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਡਾਇਪਰ ਬਦਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਫੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲੋੜ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਡਕਾਰ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪਿੱਠ ਦੇ ਬਲ ਵਾਪਸ ਲਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਪੱਕਾ ਨਿਯਮ: ਜੋ ਵੀ ਜਾਗੇ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖੇ, ਜਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇ ਕਿ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ – ਬਿਨਾਂ ਬਹਿਸ ਦੇ।
ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਇੱਕੋ ਨਿਯਮ: ਕੋਈ ਸ਼ਰਾਬ ਜਾਂ ਨਸ਼ਾ ਨਹੀਂ, ਸਿਗਰਟ ਨਹੀਂ, ਨੀਂਦ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਨਹੀਂ – ਅਤੇ ਸੋਫ਼ੇ ’ਤੇ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਝਪਕੀ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਿਫ਼ਟਾਂ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਇਉਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ: ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਫੀਡ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਤੂੰ ਸੌਂ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ। ਅਗਲੀ ਫੀਡ ਤੱਕ ਤੇਰਾ ਸਾਥੀ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਉਦੋਂ ਹੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਭੁੱਖ ਲੱਗੀ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਉਸਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਜਲਦੀ ਕੰਮ ’ਤੇ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਸ਼ਿਫ਼ਟ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੀਕਐਂਡ ’ਤੇ ਸਵੇਰ ਦੀ ਸ਼ਿਫ਼ਟ ਵੀ ਜੁੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬੋਤਲ ਵਿੱਚ ਕੱਢਿਆ ਹੋਇਆ ਦੁੱਧ: ਤੇਰਾ ਸਾਥੀ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਕੱਢੇ ਹੋਏ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਰਾਤ ਦੀ ਇੱਕ ਫੀਡ ਸੰਭਾਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬਿਹਤਰ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਲਈ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਡੀਕ ਕਰੋ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੂੰ ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਨਾ ਹੋ ਜਾਓ। ਜੇ ਤੂੰ ਇੱਕ ਫੀਡ ਛੱਡਦੀ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਛਾਤੀ ਬੇਆਰਾਮੀ ਦੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਭਰਨੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ: ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਕੱਢ ਲੈ ਜਾਂ ਪੰਪ ਕਰ ਲੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਰੁਕਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਜਾਣਾ ਪਵੇ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਸਾਥੀ ਦੂਜੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ – ਤੂੰ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਸੋਫ਼ੇ ’ਤੇ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਇਹ ਦੌਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ: ਛੇਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧ-ਫੁੱਲ ਰਹੇ ਬੱਚੇ ਬਿਨਾਂ ਫੀਡ ਦੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਕੱਢ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਇਕੱਲੀ
ਸ਼ਾਇਦ ਤੂੰ ਇਕੱਲੀ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਾਲ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਸਾਥੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਤੇਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਤਾਂ “ਹਰ ਮਦਦ ਲੈ ਲੈ” ਵਾਲੀ ਸਲਾਹ ਤੇਰੇ ਬਹੁਤੀ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਤੱਕ ਤੂੰ ਆਪ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੀ ਹੈਂ:
ਮੁਫ਼ਤ ਮਦਦ ਲੱਭਣਾ: ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਸ਼ਾ ਵਰਕਰ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਦੌਰੇ ਮੁਫ਼ਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ (ਦਿਨ 3, 7, 14, 21, 28, 42)। ਦੌਰਾ ਲੇਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਲਾਗਲੇ ਆਂਗਣਵਾੜੀ ਕੇਂਦਰ ਜਾਂ ਸਿਹਤ ਕੇਂਦਰ (PHC) ਵਿੱਚ ਪੁੱਛ, ਜਾਂ ਜਿੱਥੇ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ ਉਸ ਹਸਪਤਾਲ ‘ਚ ਫ਼ੋਨ ਕਰ।
ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਬਾਰੇ ਮੁਫ਼ਤ ਸਲਾਹ: ਸਥਾਨਕ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਸਹਾਇਤਾ ਗਰੁੱਪ ਅਕਸਰ ਵਲੰਟੀਅਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮੁਫ਼ਤ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਫ਼ੋਨ ’ਤੇ ਵੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ IBCLC ਯੋਗਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਲੈਕਟੇਸ਼ਨ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮਦਦ: ਤੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਬੀਮੇ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ, ਜੇ ਜਣੇਪੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਘਰ ਦਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਸੰਭਾਲ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਘਰੇਲੂ ਮਦਦ ਦਾ ਖ਼ਰਚਾ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਡਾਕਟਰ ਦਾ ਸਰਟੀਫ਼ਿਕੇਟ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਆਂਗਣਵਾੜੀ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰਕ ਮਦਦ: ਆਂਗਣਵਾੜੀ ਕੇਂਦਰ ਮੁਫ਼ਤ ਮਦਦ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਵੈ-ਸੇਵੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹੇ ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਬੱਚੇ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਆਰਾਮ ਕਰ ਸਕੇਂ — ਆਪਣੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛ ਲੈ ਕਿ ਕੀ ਹੈ।
ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ: ਆਪਣੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਕੋਈ ਹੈਲਪਲਾਈਨ ਲੱਭ – ਅਕਸਰ ਮੁਫ਼ਤ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਨਾਂ ਦੱਸੇ। ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਤੇਰੀ ਹਿੰਮਤ ਜਵਾਬ ਦੇ ਜਾਵੇ, ਕਿਸੇ ਚੌਵੀ ਘੰਟੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਸੰਕਟ-ਹੈਲਪਲਾਈਨ ਜਾਂ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸਹਾਇਤਾ ਲਾਈਨ ’ਤੇ ਫ਼ੋਨ ਕਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਕੱਲਿਆਂ ਤੇਰੀ ਰਾਤ ਦੀ ਯੋਜਨਾ: ਬੈੱਡਸਾਈਡ ਕ੍ਰਿਬ ਜਾਂ ਬੇਸੀਨੈੱਟ ਬਿਲਕੁਲ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਤਿਆਰ ਰੱਖ – ਪਾਣੀ ਦੀ ਬੋਤਲ, ਡਾਇਪਰ, ਨਾਈਟ ਲਾਈਟ – ਅਤੇ ਦਿਨ ਵੇਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਜਾਵੇ, ਤੂੰ ਵੀ ਲੇਟ ਜਾ। ਘਰ ਦਾ ਕੰਮ ਪਿਆ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜੇ ਥਕਾਵਟ ਗੁੱਸੇ ਜਾਂ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਵੇ: ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਿੱਠ ਦੇ ਬਲ ਉਸਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਲਿਟਾ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਕਮਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾ, ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਲੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਕਰ। ਰੋਂਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ ਲਿਟਾ ਦੇਣਾ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਝੰਜੋੜ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਨਹੀਂ – ਇਹ ਜਾਨਲੇਵਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕੀ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣਾ SIDS ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ?
ਹਾਂ। ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਨਾਲ ਅਚਾਨਕ ਸ਼ਿਸ਼ੂ ਮੌਤ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਘਟਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਜਿੰਨਾ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਬਚਾਅ ਓਨਾ ਹੀ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਨਾਲ ਹੀ ਖ਼ਤਰਾ ਲਗਭਗ ਅੱਧਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਛਾਤੀ ਦਾ ਦੁੱਧ ਨਾ ਵੀ ਦਿੰਦੀ ਹੋਵੇਂ। ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜਾਗਣ ਦਾ ਵੀ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਪੱਖ ਹੈ: ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੌਖਿਆਂ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਾਰ ਜਾਗਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣਾ ਬਚਾਅ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਤੂੰ ਨਾਲ ਫ਼ਾਰਮੂਲਾ ਵੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ ਜਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕਦੇ ਬੋਤਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹੀ ਗੱਲ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨੀਂਦ ਦੇ ਨਿਯਮ ਹਰ ਬੱਚੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਸਦਾ ਪੇਟ ਕਿਵੇਂ ਵੀ ਭਰਦਾ ਹੋਵੇ।
ਛੇ ਤੋਂ ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਿੱਲਣ-ਜੁੱਲਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ: ਹੋਰ ਵੀ ਧਿਆਨ ਰੱਖ ਕਿ ਉਹ ਬਿਸਤਰੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਨਾ ਸਕੇ। ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਵੀ ਬੱਚਾ ਔਸਤਨ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੱਚੇ ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਲਈ – ਇਹ ਆਮ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਛੁਡਾਉਣ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ।
ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਵਾਲ
ਕੀ ਮੇਰਾ ਬੱਚਾ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ’ਤੇ ਸੌਂ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗਦੀ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸੰਪਰਕ ਵਾਲੀ ਨੀਂਦ ਠੀਕ ਹੈ, ਜੇ ਤੂੰ ਅੱਧੀ ਸਿੱਧੀ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠੀ ਹੈਂ, ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਦੇਖ ਸਕਦੀ ਹੈਂ, ਨੱਕ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਠੋਡੀ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਦੱਬੀ ਹੋਈ ਨਹੀਂ। ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੇਖਦੀ ਰਹਿ ਅਤੇ ਫ਼ੋਨ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦੇ। ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਲੱਗੇ ਕਿ ਤੂੰ ਥੱਕ ਗਈ ਹੈਂ ਜਾਂ ਤੇਰਾ ਧਿਆਨ ਭਟਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਪਿੱਠ ਦੇ ਬਲ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ। ਸਾਥੀ ’ਤੇ ਵੀ ਇਹੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਸੋਫ਼ੇ ’ਤੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ’ਤੇ ਲੈ ਕੇ ਝਪਕੀ ਲੈਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਮੇਰਾ ਬੱਚਾ ਕਦੋਂ ਤੋਂ ਸਾਡੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਿਵਾਰਕ ਬਿਸਤਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜੋਖਮ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੂਰੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਲਈ ਸਿਹਤ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਹੈ: ਤੁਹਾਡੇ ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਦਾ ਆਪਣਾ ਬਿਸਤਰਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੈੱਡਸਾਈਡ ਕ੍ਰਿਬ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਬਿਸਤਰਾ ਚੁਣਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਦੋਂ ਜਦੋਂ ਮਨਾਹੀ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵੀ ਕਾਰਨ ਲਾਗੂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਹਰ ਰਾਤ ਇਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ।
ਕੀ ਮੇਰਾ ਬੱਚਾ ਪਾਸੇ ਭਾਰ ਸੌਂ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਉੱਥੂ ਨਾ ਆਵੇ?
ਨਹੀਂ। ਸੌਣ ਲਈ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਹਰ ਵਾਰ ਪਿੱਠ ਦੇ ਬਲ ਲੇਟੇ। ਪਾਸੇ ਭਾਰ ਲੇਟਣਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਉੱਥੂ ਆਉਣ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪੱਧਰੀ ਸਤ੍ਹਾ ’ਤੇ ਪਿੱਠ ਦੇ ਬਲ ਲੇਟਣ ਨਾਲ ਖ਼ਤਰਾ ਨਹੀਂ ਵਧਦਾ, ਰਿਫ਼ਲਕਸ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਉਬਕਾਈ ਵਾਲਾ ਕੁਦਰਤੀ ਰਿਫ਼ਲੈਕਸ (ਗੈਗ ਰਿਫ਼ਲੈਕਸ) ਅਤੇ ਸਾਹ ਨਲੀ ਦੀ ਬਣਤਰ ਤੇਰੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤਿਰਛਾ ਕੀਤਾ ਬਿਸਤਰਾ ਵੀ ਦੁੱਧ ਉਲਟਣ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਲੇਟ ਕੇ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਂਦਿਆਂ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਬੇਸ਼ੱਕ ਪਾਸੇ ਭਾਰ ਲੇਟ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸੌਣ ਲਈ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੂੰ ਪਿੱਠ ਦੇ ਬਲ ਲਿਟਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਪਲਟਣ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਪਲਟਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਕੀ ਬੇਬੀ ਨੈਸਟ ਜਾਂ ਸੈਂਸਰ ਮੈਟ ਪਰਿਵਾਰਕ ਬਿਸਤਰੇ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ?
ਨਹੀਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ’ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਕਰ। AAP ਮੁਤਾਬਕ ਅਜਿਹੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹਨ ਜੋ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸੌਣਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੇਬੀ ਨੈਸਟਾਂ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਵੀ ਨਰਮ ਗੱਦੇਦਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨੀਂਦ ਬਾਰੇ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ਾਂ ਠੀਕ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਦੀਆਂ ਅਤੇ ਘੇਰਿਆਂ ਤੋਂ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੈਂਸਰ ਮੈਟਾਂ ਅਤੇ ਆਕਸੀਜਨ ਮਾਪਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜੁਰਾਬਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਸ਼ਿਸ਼ੂ ਮੌਤ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਘਟਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। AAP ਤਾਂ ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਵੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਮਾਪੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨੀਂਦ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈਣ ਲੱਗ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਗੱਲ ਹਰ ਐਪ ਅਤੇ ਹਰ ਟਾਈਮਰ ’ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ਇਹ ਹਿਸਾਬ-ਕਿਤਾਬ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੌਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਪੈਸਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੁੜੇ ਬੈੱਡਸਾਈਡ ਕ੍ਰਿਬ ’ਤੇ ਲਾਉਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।
ਮੇਰਾ ਸਾਥੀ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਹਰ ਸਿਗਰਟ ਪੀਂਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਸਾਡਾ ਬੱਚਾ ਫਿਰ ਵੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਨਹੀਂ। ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ ਪਰਿਵਾਰਕ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਰੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਧਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਦੇ ਵੀ ਸਿਗਰਟ ਨਾ ਪੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੋਵੇ। AAP ਸਿਗਰਟ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੌਣ ਨੂੰ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਸਿਗਰਟ ਨਾ ਪੀਵੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਖ਼ਤਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣਦੀ ਹੈ। ਇਹੀ ਗੱਲ ਉਦੋਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੌਰਾਨ ਸਿਗਰਟ ਪੀਤੀ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੌਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਬੈੱਡਸਾਈਡ ਕ੍ਰਿਬ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜੋ ਸਿਗਰਟ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਸਿਗਰਟ-ਛੁਡਾਊ ਸੇਵਾਵਾਂ ਤੋਂ ਮੁਫ਼ਤ ਮਦਦ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਲਈ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਵੇਲੇ ਵਾਲਾ ਭਾਰ ਵਾਪਸ ਹਾਸਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ: ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਚਾਰ ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਿਨਾਂ ਫੀਡ ਦੇ ਨਹੀਂ ਸੌਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਹ 10–14 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧ-ਫੁੱਲ ਰਿਹਾ ਬੱਚਾ ਰਾਤ ਨੂੰ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਵੀ ਸੌਂ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧਣ-ਫੁੱਲਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ: ਭਾਰ ਤੋਲਣ ਵੇਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਚੇ ਦੀਆਂ ਰੁਟੀਨ ਜਾਂਚਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸਦਾ ਭਾਰ ਵਧਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਤੋਂ 24 ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਛੇ ਗਿੱਲੇ ਡਾਇਪਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਦੁੱਧ ਲਈ ਜਾਗਦਾ ਹੈ। ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਇਹ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਰੌਸ਼ਨੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਤੇਜ਼ ਕਰ, ਸਲੀਪਿੰਗ ਬੈਗ ਖੋਲ੍ਹ, ਸਿਰਫ਼ ਬਾਡੀਸੂਟ ਤੱਕ ਕੱਪੜੇ ਲਾਹ, ਡਾਇਪਰ ਬਦਲ, ਪਿੱਠ ਜਾਂ ਪੈਰ ਸਹਿਲਾ, ਪਾਸੇ ਬਦਲਦੀ ਰਹਿ। ਜੇ ਬੱਚਾ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੰਮਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਤੈਨੂੰ ਪੱਕਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਤੋਂ ਪੁੱਛ।
ਕੀ ਕੱਸ ਕੇ ਲਪੇਟਿਆ (ਸਵੈਡਲ ਕੀਤਾ) ਬੱਚਾ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਨਹੀਂ। ਕੱਸ ਕੇ ਲਪੇਟਿਆ ਬੱਚਾ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਕੱਪੜਾ ਨਹੀਂ ਹਟਾ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਜਗਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇ ਤੂੰ ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਆ ਜਾਵੇਂ। ਗਾਈਡਲਾਈਨ ਵੈਸੇ ਵੀ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸੌਣ ਲਈ ਕੱਸ ਕੇ ਲਪੇਟਣ ਤੋਂ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਮਾਪੇ ਫਿਰ ਵੀ ਸਵੈਡਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਪਿੱਠ ਦੇ ਬਲ, ਬੱਚੇ ਦੇ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਉਦੋਂ ਤੱਕ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਬੱਚਾ ਪਲਟਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ – ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਤਿੰਨ ਤੋਂ ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ’ਤੇ, ਕਈ ਵਾਰ ਪਹਿਲਾਂ। ਭਾਰ ਵਾਲੇ (ਵੇਟਿਡ) ਸਵੈਡਲ, ਸਲੀਪਿੰਗ ਬੈਗ ਜਾਂ ਕੰਬਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਮੈਂ ਇੱਕ ਗਲਾਸ ਵਾਈਨ ਪੀਤੀ ਹੈ। ਕੀ ਮੇਰਾ ਬੱਚਾ ਫਿਰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਨਹੀਂ। ਸ਼ਰਾਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੂੰ ਆਮ ਨਾਲੋਂ ਹੌਲੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ। ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਸਿੱਧਾ ਨਿਯਮ ਹੈ: ਜਿਸ ਸ਼ਾਮ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸੌਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਸੋਫ਼ੇ ’ਤੇ ਵੀ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਚੁੰਘਾਉਂਦੀ। ਬਿਹਤਰ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਰਾਤ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇ ਜੋ ਹੱਥ ਵਟਾ ਸਕੇ। ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ: ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ਰਾਬ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਕਦੇ ਇੱਕ ਗਲਾਸ ਪੀ ਵੀ ਲਵੇਂ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੀ ਸਰਕਾਰੀ ਸਿਹਤ ਸੇਵਾ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਘੰਟੇ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ – ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਉਦੋਂ ਹੀ, ਜਦੋਂ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ।
ਫ਼ੌਰਨ ਮਦਦ ਕਦੋਂ ਲੈਣੀ ਹੈ
ਇਸ ਲੇਖ ਦੇ ਨੰਬਰ ਭਾਰਤ ਲਈ ਹਨ: ਐਮਰਜੈਂਸੀ 112, ਐਂਬੂਲੈਂਸ 108, ਮਾਨਸਿਕ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ Tele MANAS 14416।
ਫ਼ੌਰਨ 112 ਮਿਲਾ, ਜੇ ਤੇਰੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਔਖ ਹੈ, 20 ਸਕਿੰਟ ਤੋਂ ਲੰਮੇ ਸਾਹ ਦੇ ਠਹਿਰਾਅ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਬੁੱਲ੍ਹ ਨੀਲੇ, ਸਲੇਟੀ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਫਿੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਢਿੱਲਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਜਾਗਦਾ ਹੈ।
ਤੁਰੰਤ ਡਾਕਟਰ ਕੋਲ – ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਦੇ ਕਲਿਨਿਕ ਵਿੱਚ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਅਤੇ ਵੀਕਐਂਡ ’ਤੇ ਹਸਪਤਾਲ ਦੀ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ – ਜੇ ਤੇਰਾ ਬੱਚਾ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਤਾਪਮਾਨ 38.0 °C ਜਾਂ ਵੱਧ ਹੈ (ਗੁਦਾ ਵਿੱਚ ਮਾਪਿਆ), ਜੇ ਉਹ ਫੁਹਾਰੇ ਵਾਂਗ ਉਲਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਪੀ ਰਿਹਾ। ਹਰੀ ਉਲਟੀ: ਸਿੱਧਾ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਹਸਪਤਾਲ।
ਉਸੇ ਦਿਨ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਕੋਲ, ਜੇ ਤੇਰਾ ਨਵਜੰਮਿਆ ਬੱਚਾ ਕਈ ਫੀਡਾਂ ਸੁੱਤਾ ਰਹਿ ਕੇ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, 24 ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਤੋਂ ਘੱਟ ਵਾਰ ਦੁੱਧ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਤੋਂ ਛੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਗਿੱਲੇ ਡਾਇਪਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ – ਜਾਂ ਜੇ ਉਹ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੀਲਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦਾ ਜਾਂ ਅਸਾਧਾਰਣ ਤੌਰ ’ਤੇ ਉਨੀਂਦਾ ਹੈ।
ਆਪਣੇ ਲਈ ਫ਼ੌਰਨ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਨੰਬਰ ਮਿਲਾ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਔਖ ਹੋਵੇ, ਛਾਤੀ ਜਾਂ ਪਿੱਠ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦਿਲ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਇਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਫੇਫੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖ਼ੂਨ ਦਾ ਥੱਕਾ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਗੰਭੀਰ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਫ਼ੌਰਨ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਨੰਬਰ ਜਾਂ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਸੇਵਾ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਉਲਝਣ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇ, ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਜਾਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿਸਣ ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀਆਂ। ਇਹ ਜਣੇਪੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਾ ਮਨੋਰੋਗ (ਪੋਸਟਪਾਰਟਮ ਸਾਈਕੋਸਿਸ) ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ – ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਹੈ।
ਫ਼ੌਰਨ ਮਦਦ 112 ਜਾਂ ਸਰਕਾਰ ਦੀ Tele MANAS ਹੈਲਪਲਾਈਨ (14416 ਜਾਂ 1800-891-4416, ਮੁਫ਼ਤ, ਦਿਨ-ਰਾਤ) ਰਾਹੀਂ, ਜੇ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੇ ਖ਼ਿਆਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਜਲਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਇਸਤਰੀ ਰੋਗਾਂ ਦੀ ਡਾਕਟਰ ਜਾਂ ਫ਼ੈਮਿਲੀ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ, ਜੇ ਉਦਾਸੀ, ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਨੂੰ ਜੀਅ ਨਾ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਡਰ ਇੱਕ ਤੋਂ ਦੋ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਹੇ – ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ, ਜੇ ਇਹ ਤੇਰੇ ’ਤੇ ਬਹੁਤ ਭਾਰੀ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮੌਕਾ ਹੋਣ ’ਤੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਜਣੇਪੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਡਿਪਰੈਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵੀ ਜਣੇਪੇ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਮਾਨਸਿਕ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਘਿਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਸੇ ਦਿਨ ਇਸਤਰੀ ਰੋਗਾਂ ਦੀ ਡਾਕਟਰ ਕੋਲ, ਜੇ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਖ਼ਤ, ਲਾਲ, ਗਰਮ, ਦੁਖਦੀ ਥਾਂ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਨਾਲ ਬੁਖ਼ਾਰ ਜਾਂ ਫ਼ਲੂ ਵਰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣਾ ਹੀ ਠੀਕ ਹੈ।
ਜਾਂਚ ਕਰਵਾ, ਜੇ ਆਰਾਮ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਤੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹੈਂ। ਇਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੋਈ ਇਲਾਜਯੋਗ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਖ਼ੂਨ ਦੀ ਕਮੀ ਜਾਂ ਜਣੇਪੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਥਾਇਰਾਇਡ ਦੀ ਗੜਬੜ।
Moonsleep ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਡਾਕਟਰੀ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਕਲੀਨਿਕਲ ਗਾਈਡਲਾਈਨਾਂ ਅਤੇ ਮਾਹਰ ਸਰੋਤਾਂ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ Moonsleep ਦੇ ਰੈਫਰੈਂਸ ਡੇਟਾਬੇਸ ਨਾਲ ਜਾਂਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।






